KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2016/6687 E., 2017/6257 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme
- Hüküm
- TCK'nın 136/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklardan ...’in telefon ile satış yapılan bir şirketin yöneticisi olduğu, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen ...’nın ise çalışan olduğu, 14.09.2011 tarihinde sanık ...’nın katılanı telefonla arayarak forma kazandığını belirterek kredi kartı bilgilerini talep ettiği ve katılanında bu bilgileri sanığa verdiği,
daha sonra katılanın kredi kartından bilgisi dışında para çekildiğini farketmesi üzerine şikayette bulunması sonucu sanıklar hakkında TCK’nın 245/1. maddesinde düzenlenen banka veya kredi kartlarının kötüye kullanması suçundan dava açıldığı ve temyiz istemi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2013/16047 esas 2014/10638 karar ve 25.04.2014 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmasına karar verilirken “Mağdura ait kredi kartı bilgilerini hukuka aykırı olarak ele geçirme eylemleri nedeniyle,
sanıklar hakkında mahallinde gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.” ibarelerine yer verilmesi sonucu yerel mahkemece sanık hakkında suç duyurusunuda bulunularak incelemeye konu davanın açıldığı,
Sanığın hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... ile fikir ve eylem birliği içinde katılanın yanıltılması sonucu katılana ait kredi kartı bilgilerini ele geçirme eyleminin, sanıkların işledikleri sabit olan banka veya kredi kartlarının kötüye kullanması suçunun zorunlu unsuru olduğu olduğu gözetilmeden, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2016/6687, K. 2017/6257, 13 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama