Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/7497 K.2018/6677

2-Sanık ... beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine sanık ...'in beraatine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan ... vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılan ve vekilinin yokluğunda 15/10/2014 tarihinde verilen ve 05/11/2014 tarihinde katılan vekiline usulünce tebliğ edilen hükmü 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 14.11.2014 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Sanık ... ile sanık ...'in şehirler arası yolda yolcu taşımacılığı yaptıkları ve aralarında önceden yolcu kapmaya dayalı rekabet sebebiyle husumet bulunduğu, tanık ... ve tanık Naci Afacan'ın beyanlarına göre olay tarihinde gündüz vakti, iki yönlü yolda, meskun mahal dışında, sanıklar hızlı şekilde yarışarak idarelerindeki midibüsler ile seyir halinde bulunduğu sırada, sanık ...'in, sanık ...'in aracını sollarken aracın önüne aniden direksiyonu kırması sonucu sanık ...'e ait aracın önce 50 metre yolun sağına doğru yoldan çıktığı,

daha sonra tekrar yol üzerine çıkarak yolun solundaki tarlaya yaklaşık 48.80 metre sürtünme izi oluşacak şekilde savrularak durabildiği, sekiz kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, 4 kişinin nitelikli şekilde yaralandığı olayda temel ceza tayin edilirken sanığın kusuru, meydana gelen netice dikkate alınarak alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesi ile (f) bendinde yer alan "kastın yoğunluğu" kıstasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA,

3-Sanık ...'nın beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Yukarıda izah edilen oluş çerçevesinde diğer sanık ...'in idaresindeki araç ile yarışır vaziyette seyreden sanık ...' nın da olayın meydana gelmesine bilinçli taksirle sebebiyet verdiği kabul edilip sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümleri de uygulanarak mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,