Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1046 K.2018/10189

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan zorunlu müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı,gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan zorunlu müdafiinin mahkemenin hatalı hukuki niteleme yaptığına, sanığın ihmale dayalı eylemsizliğinden dolayı illiyet bağının kurulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen suçun, ceza hukuku bakımından taksirle yaralama suçu kapsamında değerlendirilebilecek bir olay olduğuna ilişkin maddi ve manevi bulgunun tespit edilemediği ve suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri ile sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin CMK'nın 223/2-a madde, fıkra ve bendi olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,