Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4579 K.2018/3188

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in ikrarı içeren savunmasına, mağdur ...'nın tanık ...'ın anlatımıyla da doğrulanan beyanlarına, şikayete konu resimler ile dosya kapsamına göre; sanık ...'in, kendisinden ayrılıp tanık ... ile arkadaş olan mağdur ...'ya tepki olarak,

mağdurla beraber oldukları dönemde elde ettiği mağdurun bilgisi dahilinde çekilmiş fiziksel mahremiyetine ilişkin görüntülerini, mağdurun rızası dışında, whatsapp adlı program üzerinden tanık ...'a göndermesi biçiminde sübut bulan ve iddianamede TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğu iddia edilen eyleminin, ek savunma hakkı verilen TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna, temel cezanın asgari hadden belirlenerek,

sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına ve sanığa hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş. Anayasa Mahkemesinin TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilmiştir.