Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/6215 K.2019/1102

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki ticari araçla seyir halinde iken, alkolün etkisi ile aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, yolun sağında faaliyet gösteren...Çimento fabrikasının açık olan dış giriş kapısından içeri girerek kapı duvarına sürttüğü ve daha sonra fabrika önündeki kantar üzerinde tartılmayı bekleyen park halindeki ...'ye ait araca çarptığı, kaza nedeniyle ...'in öldüğü, ...'ın ise hayati tehlikeye geçirecek ve vücutta kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı, sanığın yapılan alkol kontrolünde 207 promil alkollü olduğunun tespit edildiği,

trafik kazası tespit tutanağına ve 24.03.2014 tarihli bilirkişi raporunda ve yerel mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda da, sanığın asli kusurlu olduğunun tespiti karşısında; sanığın taksirinin yoğunluğu ve bir kişinin öldüğü, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığa asgari hadden ceza verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 50/4. maddesinde, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, ancak, bu hükmün, bilinçli taksir halinde uygulanmayacağı belirtilmiş olmasına karşın, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.