Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/8176 K.2018/1

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "maddi ve manevi tazminat", "24/08/2015" olan dava tarihi yerine "17/08/2015 ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde koruma tedbirleri nedeni ile tazminat davasının açılma koşulları ve süresi düzenlenmiş olup, anılan kanunun 142/1. maddesinde karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceğinin hüküm altına alındığı,

tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin (Kapatılan Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2011/103 Esas ve 2011/157) 2011/102 Esas 2011/182 Karar sayılı hükmünün davacı (sanık) yönünden temyizde onanarak 13/11/2014 tarihinde kesinleştiği, hüküm içeriğinde her ne kadar tazminat isteme hakkı bildirilmiş olunsa da CMK'nın 141/2. ve 232/6. maddelerinde belirtildiği şekilde ilgiliye ayrıntılı olarak tazminat hakkının bulunduğu,

başvuru merci ve süresi hatırlatılmadığı gibi kesinleşme şerhli kararın davacıya (sanığa) değil davacının (sanığın) ceza dava dosyasındaki müdafine tebliğ edildiği dikkate alınarak tazminat davasının 24/08/2015 tarihinde ve CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık süresi içinde açıldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma öneren düşüncelere iştirak edilmemiştir.