Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2074 K.2022/1371

maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müzede görevli arkeologlar tarafından mahallinde yapılan incelemeler sonucunda 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı 24/09/2014 tarihli rapor ile tespit edilen Uşak ili Merkez Yenişehir Köyü civarında, kolluk kuvvetleri tarafından icra edilen önleyici kolluk devriyesi sırasında, sanık ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ...’ın izinsiz kazı yaptıkları sırada yakalandıkları, olay yeri inceleme raporunda kazı mahallinde 20 cm ve 45 cm derinliğinde iki ayrı kazı çukuru bulunduğunun belirlenmesi karşısında, tebliğnamede bu hususlarda bozma öneren (1) numaralı düşünceye;

kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilen sanık hakkında, TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle infaz aşamasında nazara alınabileceğinden tebliğnamede bu hususta bozma öneren (2) numaralı düşünceye;

mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumuna ilişkin bir değerlendirme yapılmamış ise de, dosya kapsamında mevcut sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde, daha önce Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/02/2012 gün, 2011/462 Esas, 2012/104 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve sanığın denetim süresi içerisinde, 18/09/2014 tarihinde incelemeye esas dosyaya konu suçu işlediği, bu itibarla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşıldığından tebliğnamede bu hususta bozma öneren (5) numaralı düşünceye;

suçta kullanıldığından bahisle TCK'nın 54. maddesi gereğince müsaderesi talep edilen adli emanette kayıtlı eşyalar hakkında bir karar verilmemiş ise de, bu hususta zamanaşımı süresince mahallinde işlem yapılması mümkün görüldüğünden tebliğnamede bu hususta bozma öneren (6) numaralı düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1- Hükmedilen hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve 51/8. maddesi gereğince denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi, 2- Katılan kurum lehine vekalet ücretinin sanıklardan eşit tahsil edileceği gözetilmeden müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden ertelemeye ilişkin hüküm fıkrasının devamına, “TCK’nın 51/7. maddesi gereğince sanığın denetim süresi içerisinde kasten suç işlemesi durumunda ertelenen hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceği,

aynı Kanunun 51/8. maddesi gereğince denetim süresinin iyi halli olarak geçirilmesi durumunda cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi, vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan “müştereken ve müteselsilen” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine, “eşit olarak” ibaresinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA.