Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2309 K.2019/11447

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 179/3-2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...’un; kasten yaralama suçundan ise sanık ...’nın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna, alkollü araç kullanmak zorunda bırakıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, müştekilerin yargılama sırasında şikayetlerinden vazgeçtiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/3. maddesi gereğince hapis cezası ile cezalandırılması zorunlu iken, hüküm fıkrasında “takdiren seçimlik cezalardan hapis cezası seçilerek ” ibaresinin kullanılması;

b-Kasten basit yaralama suçunu işlediğinin kabulü ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında belirlenen temel cezaya dayanak kanun maddesinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

c-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca yargılama giderlerinin sanıklardan “sebebiyet verdikleri oranda” alınması gerektiği gözetilmeksizin, “müştereken” tahsiline karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;