Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/2332 K.2019/10924

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay günü saat: 06:00'da, meskun mahalde, iki yönlü, iki şeritli, toplam 4 metre genişliğinde, aydınlatması olmayan, ıslak, düz eğimsiz asfalt yolda, sanık idaresindeki kamyon ile köy içinde bulunan camiye gitmek amacıyla suç yeri olan ...'a ait samanlık binasına yaklaşırken önünde bisikletiyle seyreden ...’ı gördüğü, onu sollarken kamyonun arka tekeriyle üstünden geçtiği, 05.11.2014 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre genel beden travmasına bağlı çoklu kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması,

iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğünün tespit edildiği olayda;taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında,

adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

CMK’nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken; dosya içeriğine göre, katılan ...’ın zarar talebinin olmadığına yönelik beyanı dışında diğer katılanların zarara ilişkin bir ifadelerinin olmadığı dikkate alındığında;

mahkemece mağdur tarafın zararı olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı ve somut zarar miktarı da belirlenmediği anlaşılmakla; olay nedeniyle mağdurlarda meydana gelen zararın mahkemece basit bir araştırma yapılarak tespit edilip, sanığa zararları giderme imkanı da tanındıktan sonra, sabıkası olmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinde bulunan sanık hakkında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar" ve (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

3-Sanığın denetim süresinin belirlenmesinde, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının kararda gösterilmesi sırasında uygulama maddesi olan sırasıyla TCK’nın 51/3, 51/7, 51/8. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,