Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3094 K.2019/12228

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve diğer sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında kurulan hükümde, TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen hapis cezası miktarının aynı Kanunun 62. maddesi gereği indirim yapılması esnasında 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak hesaplanması sebebiyle, sonuç para cezasının 26,600 TL yerine 26,425 TL olarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanıklardan ...'in yetkilisi ve sahibi olduğu İs-En ... İnş. Taah. ve Tic. Adi Ortaklığının taşeron, Kaleseramik ... Seramik San. A.Ş.'nin ise işveren konumunda olduğu taşeronluk sözleşmesi gereği işveren firmanın ...

Şubesi'nde izalatör bölümünde yaklaşık 16 tonluk demir silindirlerinin demontaj işi yürütülmekteyken, sanıklardan ...'ın yetkilisi olduğu vinç şirketine ait, bir diğer sanık ...'ın da operatörlüğünü yaptığı vinç yardımıyla silindirin kaldırılması esnasında, kayarak yardımcı işçinin silindir ile duvar arasında kalarak hayatını kaybettiği olayda, sanıklardan ... ve ...'a asli, ...'e tali şekilde tayin edilerek oluşturulan kusur dağılımında da bir isabetsizlik görülmediğinden yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine,