Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/3135 K.2022/5485

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü ile Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü vekilinin 14/07/2015 havale tarihli temyizden vazgeçme dilekçesine istinaden, sanığın temyiz istemine hasren yapılan incelemede;

Kentsel ve III. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli taşınmaz üzerinde izinsiz uygulamalar yapıldığından bahisle açılan kamu davası kapsamında, sanığın temyiz aşamasında sunduğu dilekçe ile dava konusu yere ilişkin rölöve, restitüsyon ve restorasyon projesi hazırlatarak belediyeye sunduğunu, belediye tarafından projelerin koruma kuruluna gönderildiğini, koruma kurulu tarafından da onaylandığını ileri sürdüğü, dilekçe ekinde, Datça Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün, Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğüne hitaben mimari projelerin belediye tarafından uygun bulunduğunu bildirir, gerekli incelemeler yapılarak karar alınması talebini içerir 09/08/2016 tarihli yazısının bulunduğu anlaşılmakla,

Dava konusu taşınmaza ilişkin rölöve, restitüsyon ve restorasyon projesinin onaylı örneği ile kurul tarafından onaylanıp onaylanmadığına ilişkin tüm karar örnekleri dosya içerisine getirtilerek, mahallinde bağımsız arkeolog ve sanat tarihçi bilirkişi refakatinde yeniden keşif icrası ile; iddianameye konu aykırılıklar raporda tek tek irdelenmek suretiyle, tescilli taşınmazın son durumunun, onaylanmış ise onaylanan proje ve rölöveye uygun olup olmadığının ve tescilli yapıda zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, uygun hale getirilmesi ve zarar meydana gelmemiş olması halinde atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine, aksi halde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,