Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/4847 K.2018/9200

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Trafik güvenliğini tehlikeye düşürmek suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3-2, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.03.2016 tarihli ve 2015/709 esas, 2016/175 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2, 62/1 ve 50/3. maddeleri gereğince 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de; suçun işlendiği 04/10/2015 tarihinden sonra 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında "Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat,

sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklindeki düzenleme ile temel cezada alt sınır belirlendiği, oysa anılan maddede değişiklik öncesi cezada alt sınıra yer verilmediği, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 49/1. maddesine göre temel cezanın 1 ay hapis cezası olarak belirlenmesi,

indirim ve paraya çevirme işlemlerinin 1 ay hapis cezası üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18/06/2018 gün ve 94660652-105-35-7557-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasası’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır.

Ancak, gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır; her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu değildir.

Tüm bu nedenlerle; olay gecesi yapılan ölçümde 2.55 promil alkollü vaziyette araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı TCK'nın 179/2, 62. maddesi gereğince 1000 TL adli para cezasına mahkumiyetine hükmedilen sanık hakkında, somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden,

İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.03.2016 tarihli ve 2015/709 esas, 2016/175 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE.