Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5223 K.2020/816

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ödeme gücünün olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozma kararı öncesi hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin ilk hükmün sanık müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeyerek, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve anılan ceza miktarı üzerinden sanığın 30.400-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek, sanığın 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının sonuna “15.11.2017 tarih, 2016/3164 esas 2017/8918 sayılı ilk hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 397/4. maddesi dikkate alınarak,