Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2018/5754 K.2019/11717

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat: 03.40 sıralarında, meskun mahal dışında, aydınlatması bulunmayan, yol platform genişliği 14 metre olan, eğimli, bölünmüş, ıslak yolda sanık sevk ve idaresindeki yarı römorkun bağlı olduğu çekici ile Pozantı yönünden Tarsus yönüne seyri sırasında olay yerine geldiğinde, havanın yağışlı olmasına bağlı olarak zeminin ıslak olması nedeniyle direksiyon hakimiyetini kaybederek,

seyir yönüne göre yolun solunda bulunan orta ayırıcının beton bariyerlerine çarpması sonucu beton bariyer parçalarının bölünmüş yolun karşı yönden gelen trafiğin kullandığı bölümüne dağılmasıyla bu yol bölümünde Tarsus istikametinden Pozantı istikametine seyretmekte olan ...’nın yanında yolcu olarak ...'un bulunduğu sevk ve idaresindeki kamyonetin, yola savrulan bu beton bariyer parçalarına çarpması sonucu devrilmesiyle neticelenen olayda ...‘nın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati fonksiyonlarını ağır 4. derece etkileyecek kırık yüzde sabit iz oluşacak,

...‘un ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafiin, sanığın kusurunun olmadığına, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,