Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10333 K.2024/2601

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin sanık ... mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2014 tarih, 2012/137 Esas, 2014/63 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asıl ve birleşen 2013/233 Esas sayılı dosya açısından ayrı ayrı; 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezalarının ertelenmesine karar verilmiştir.

2.Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2014 tarih, 2012/137 Esas, 2014/63 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12.04.2018 tarihli ve 2016/11646 Esas, 2018/4309 Karar sayılı ilamı ile " Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak.

5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesinde düzenlenen erteleme müessesesinin uygulanabilmesi için sanığın, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması gerektiği, somut olayda ise sanığın, 08/11/2012 tarihli iddianame ile hakkında dava açıldığı halde faaliyetine devam ettiği, ayrıca, 16/04/2013 tarihli duruşmada yaptığı savunmada, alanı eski hale getirmesinin mümkün olmadığını söyleyerek, eyleminden pişmanlık duymadığını tereddütsüz bir şekilde gösterdiği anlaşılmakla;

sanık hakkında tayin edilen hapis cezalarının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile aksi yönde hüküm tesisi,

Kabule göre de; 1- Sanık hakkında tayin edilen temel cezada takdiri indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi kanuna aykırı,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, " nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2019 tarih, 2018/117 Esas, 2019/61 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asıl ve birleşen dosya açısından ayrı ayrı; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2019 tarihli, 2019/57367 sayılı ve düzeltilerek onama görüşlü Tebliğnamesi ile dosya Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, yapı kayıt belgesi aldığına ilişkindir.

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması sırasında ilgili Yasa maddesinin gösterilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın asıl dosya açısından, doğal sit alanı olarak ilan edilen yere 2012 yılı içerisinde inşaat yaptığı, bu suretle doğal yapıyı bozduğu, birleşen dosya açısından da; sanığın ilk iddianame tarihinden sonra inşaata devam ettiğinin bilirkişi raporuna göre sabit olduğu,

sanık tarafından sunulan yapı kayıt belgesinin 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde tanımlanan inşai ve fiziki müdahale suçlarının unsurlarını etkilemeyeceği, zira, yapı kayıt belgesi verilmesinin, ruhsatsız veya ruhsat ve eklerine aykırı yapıların kayıt altına alınmasını sağlamakla birlikte, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlıkları ve koruma alanları ile sit alanlarında, kültür varlıkları yönünden koruma bölge kurullarından, tabiat varlıkları ve doğal sit alanları yönünden Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüklerinden izin alınmaksızın gerçekleştirilen inşai ve fiziki müdahaleleri hukuka uygun hale getirmeyeceği gerekçesiyle,

sanığın asıl ve birleşen dosya açısından cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "Sanık hakkında tayin edilen temel cezada takdiri indirim yapılırken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi," hususu Kanuna aykırı bulunduğundan hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün asıl dosyaya ilişkin (1) nolu bendinin 2. paragrafı ve birleşen 2013/232 Esas sayılı dosyaya ilişkin (1) nolu bendinin 2. paragrafının hükümden çıkartılması ve yerine "Sanığın yargılama aşamasındaki saygılı tutum ve davranışları, cezanın sanık üzerindeki olası etkileri takdiri indirim sebebi kabul edilmekle hakkında verilen cezanın takdiren 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek sanığın 1 YIL 8 AY HAPİS VE 4 GÜN KARŞILIĞI ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün,

oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,