Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2020/560 K.2024/7064

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412

sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/391 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Kamu davası hakkında mükerrirlik nedeniyle ret kararı verilebilmesinin 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mümkün olduğu ve anılan maddeye göre sadece "aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine" karar verilebileceği nazara alındığında;

yapılan UYap sorgulamasında, mükerrer olduğu kabul edilen İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/458 Esas sayılı dava dosyasının dayanağı olan 05.06.2014 tarihli iddianame ile 26.04.2014 tarihli mühür bozma eyleminin, İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2014/1059 Esas sayılı dava dosyasında 24.06.2014, 25.06.2014 ve 22.08.2014 tarihli mühür bozma eylemlerinin dava konusu edildiği, işbu davanın konusunu ise 20.06.2013, 26.06.2014, 16.08.2014, 12.09.2014 ve 26.11.2014 tarihliullmühür bozma eylemlerinin oluşturduğu, suç tarihleri farklı olan dosyalar arasında mükerrerlik bulunmadığı,

yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kamu davasının reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2015 tarihli ve 2015/391 Esas, 2015/465 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,