Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/10391 K.2021/3451

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanığın verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, yüzüne karşı 23.03.2016 tarihinde verilen hükmü, CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 31.03.2016 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE;

B-Katılanlar vekilinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne ve vekalet ücretine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ehliyetsiz sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde azami hız limitinin 50 km olduğu, tek yönlü, asfalt kaplama, eğimsiz sokak üzerinde, yolun karşısına kontrolsüz kavşaktan geçiş yaptığı sırada kendi istikametine göre kavşağın sağ tarafından gelmekte olan katılan ... sevk ve idaresindeki otomobilin geçişini beklemeyerek aracın sol ön kapı ve arka kapı kısmına çarpması sonucu, sanığın asli kusurlu olarak araç içerisindeki katılan ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, katılan ... ...'un ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlikeye neden olmaz ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin sübuta, eksik ceza tayinine, vekalet ücretine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddelerinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık hakkında hükmolunan temel cezanın TCK’nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi akabinde netice hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın “9.000,00 TL" yerine “9.100,00 TL" olarak fazla belirlenmesi,

4-Yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 450 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresi,