Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12630 K.2021/8010

Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62, 50/1.a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığı, herkesin kendi kusurundan sorumlu olduğu, asıl işveren şirketin diğer yetkilisi ... hakkında zamanaşımı süresi içinde suç duyurusunda bulunulmasının mümkün olduğu değerlendirildiğinde tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ...’nun Otoworld İş Ortaklığı İşletmesinin yetkililerinden olduğu, işletmenin İstanbul ili Pendik ilçesi Kurtköy Mahallesi 8881 ada 14 parselde bulunan arazisinin üzerine yaptıracağı “Otoworld Asia Projesi”nin kaba yapı işini diğer sanık ...’ın yetkilisi olduğu Ceylan Yapı Malzemeleri ve İnşaat Taahhüt Ltd. Şti’ne verdiği, olay günü taşeron şirketin işçisi ...’in mezkur inşaatta çalışırken iskelede bulunan kalası arkadaşına uzatmaya çalıştığı esnada dengesini kaybederek 5 metre yükseklikten beton zemine düşerek hayatını kaybettiği, mahkemece kazanın meydana gelmesinde sanık ...’ın asli, sanık ...’nun ve ölenin tali kusurlu kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

A-Sanık ...’ın mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç cezanın 63.700 TL yerine 63.000 TL olarak hesaplanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi, taksitlendirme maddesinin 52/4 yerine 52/2 olarak hatalı gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceğinin düzenlendiği, madde uyarınca bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için o mesleğin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerektiği dikkate alındığında, dosya içerine göre inşaat müteahhitliğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı gözetilmeden sanık hakkında 1 yıl süre ile inşaat müteahhitliği mesleğini icrasından yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. fıkrasının 1. paragrafındaki ‘’sanığın güttüğü amaç ve saik’’ ibaresinin hükümden çıkarılması, 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 6 ay gün hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 70 TL olarak hesabıyla 63.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, 4. paragrafındaki 52/2 ibaresinin yerine 52/4 ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B-Sanık ... yönünden yapılan incelemede;

1-23/11/2012 tarihinde yapılan sözleşme uyarınca iş yerinde şantiye şefi bulundurulması, her türlü iş güvenliği tedbirinin alınması, işçilere gerekli eğitimlerin ve malzemenin verilmesi görevinin sanık ...' ın sahibi olduğu firmaya ait olduğu, sanık tarafından şantiye sahasında denetim ve danışmanlık hizmeti verilmesi amacıyla 17/12/2012 tarihide Önlem Eğitim ve Sağlık hizmetleri AŞ ile sözleşme imzalandığı, sanığın tüm aşamalarda ehil şantiye şefi bulundurduğunu beyan ettiği, ancak olay tarihinde görevli şantiye şefi, iş güvenliği uzmanının görev yapıp yapmadığı, denetim firmasının sözleşmede belirtilen iş tanımlarındaki görevlerini yapıp yapmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile kusur izafe edilerek mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

a.CMK’nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” düzenlemesi için öngörülen koşulların, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlarla birlikte, denetime olanak verecek şekilde, somut gerekçeler gösterilmek suretiyle değerlendirildikten sonra, sanık hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği;

suç tarihi itibari ile sabıkası bulunmayan, duruşma tutanaklarına yansıyan herhangi bir olumsuz davranışı bulunmayan, ölenin mirasçılarının zararlarının giderildiğini, şikayetten vazgeçtiklerini beyan ettiği, hakkında belirlenen cezada takdiri indirim uygulanan sanık hakkında, talebi olmasına rağmen CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin hükmün uygulanıp uygulanmaması konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi;

b.Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi, taksitlendirme maddesinin 52/4 yerine 52/2 olarak hatalı gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

c.Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

d.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,