Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/12736 K.2022/4320

2- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik 27.03.2014 tarihinde işlenen hakaret suçundan TCK’nın 125/1, 125/4, 43/1, 62/1, 52/2-4, CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar

3- Sanık ...’nin katılan ...’e yönelik 25.11.2014 tarihinde işlediği hakaret suçundan TCK’nın 125/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 125/1, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin hüküm

4- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik 27.03.2014 tarihinde işlenen hakaret suçundan TCK’nın 129/3 ve CMK’nın 223/4-c maddeleri gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm

5- Sanık ...’nin katılan ...’e yönelik 25.11.2014 tarihinde işlediği verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK’nın 136/1, 62/1, 50/1, 52, 52/4, 50/6. maddeleri gereğince mahkumiyetine ilişkin hüküm

Tehdit ve katılan ...’e yönelik hakaret suçlarından sanık ... hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, katılan ...’e yönelik 27.03.2014 tarihli hakaret suçundan sanık ... hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm ve katılan ...’e yönelik 25.11.2014 tarihli hakaret ile verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanık ...’nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik tehdit ve katılan ...’e yönelik hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu gözetilip, sanığın temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi için CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın merciine gönderildiği ve Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.08.2015 tarihli, 2015/843 değişik iş sayılı kararıyla sanığın itirazının reddine karar verildiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik 25.11.2014 tarihli hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında hakaret suçundan dolayı 07.05.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 1500 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik suç vasfına ilişkin herhangi bir temyiz istemi de bulunmadığından,

sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

C) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik 27.03.2014 tarihli hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen hakaret suçunun karşılıklı işlendiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanığın sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, D) Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tebliğnamede; sanık hakkında, aynı kararda, katılan ...’e yönelik 27.03.2014 tarihinde işlenen tehdit ve katılan ...’e yönelik aynı tarihte işlenen hakaret suçlarından sabıkasız olduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verilip, 25.11.2014 tarihinde işlenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde ise sanığın adli sicil kaydında yer alan sabıkası ve denetim tedbirine uymamış olması gerekçesiyle CMK’nın 231/5. maddesi uygulanmayarak, çelişkiye sebep olunduğundan bahisle mahkumiyet hükmünün bozulması önerilmiş ise de;

dosyada mevcut adli sicil ve arşiv kaydı sorgulaması sonuçlarını gösterir belge içeriklerine göre, sanığın adli sicil kaydında mala zarar verme suçundan 26.06.2014 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü ile 28.05.2014 ve 31.03.2014 tarihlerinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların yer aldığı dikkate alındığında;

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların verildiği katılan ...’e yönelik 27.03.2014 tarihli tehdit ve katılan ...’e yönelik aynı tarihli hakaret suçlarının işlendiği tarihte adli sicil kaydı bulunmayan sanığın, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun işlendiği iddia ve kabul edilen 25.11.2014 tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu ve hakkında birden fazla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar verildiği anlaşıldığından, suç tarihlerine nazaran sanığın değişen sabıka durumunu nazara almayan tebliğnamedeki bozma nedenine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

Sanık ...’nin, resmi nikahlı eşiyle boşanmasına neden olduğunu iddia ettiği mağdur ...’e yönelik önceye dayalı husumetinden dolayı mağdurun günlük kıyafetleriyle çekilmiş bir fotoğrafının üzerine, onun adını, soyadını, anne adını, doğum yerini, ev ve iş yeri adresi ile cep telefonu numarasını yazıp, kişisel veri niteliğindeki söz konusu fotoğrafı, fotoğraf üzerinde yazılı mağdura ait diğer kişisel verilerle birlikte kullanıcısı olduğu “Deniz Gozlum” isimli Facebook hesabında yayımladığı iddiasına dayalı olarak,

sanığın, 25.11.2014 tarihinde işlediği verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK’nın 136/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle 05.12.2014 tarihli iddianame ile kamu davası açıldığı ve söz konusu davanın mahkemenin 2014/1086 esasına kaydedilip, 12.03.2015 tarihli kararla 2014/1086 esas sayılı dava dosyasının aynı mahkemenin 2014/671 esas sayılı dava dosyası ile birleştirilmesine, yargılamanın 2014/671 esas sayılı asıl dava dosyası üzerinden yürütülmesine karar verildiği,

duruşmanın 07.05.2015 tarihli son oturumunda ise birleşen dosyaya yönelik savunması alınan sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla,

Birleşen dava dosyasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı sanığın açık kimliği saptanıp, kendisine, 05.12.2014 tarihli iddianame ile 12.03.2015 tarihli birleştirme kararı okunarak ve CMK’nın 147. maddesindeki hakları tekrar hatırlatılarak, aynı Kanunun 191/3. maddesine uygun şekilde sanığın sorgusunun yapılması gerektiği gözetilmeden, usulünce sorgusu yapılmayan sanık hakkında yargılamaya devamla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının ihlal edilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de:

a) TCK'nın 136/1. maddesinde bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken, anılan maddede, suç tarihinden sonra ve karar tarihinden önce 06.03.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6526 sayılı Terörle Mücadele Kanunu ve Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle ceza miktarının iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası olarak belirlenmiş olması karşısında, sanığın, katılan ...’e ait kişisel verileri, 25.11.2014 tarihinde,

Facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlaması şeklinde sübutu kabul edilen eyleminden dolayı 6526 sayılı Kanunun 4. maddesi ile değişik TCK'nın 136/1. maddesi gereğince asgari hadden tayin edilecek ceza miktarının 2 yıl hapis cezası olduğu dikkate alınmaksızın, temel cezanın alt sınırdan belirlendiği açıklandıktan sonra, asgari haddin de altında 1 yıl hapis cezası tayin edilmesi,

b) TCK’nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırım” ibaresinin, 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 26.02.2008 tarihli ve 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK’nın 50/6. maddesinde hükmün kesinleştikten sonra Cumhuriyet Savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlendiği,

somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin, infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,