Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/13961 K.2024/3648

Sanıklar hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2014 tarihli ve 2014/157 Esas, 2014/566 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2. cümle, TCK 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sanık Sıktı Erciyas hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2. cümle, TCK'nın 62, 58, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin,10.12.2014 tarihli ve 2014/157 Esas, 2014/566 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay (12). Ceza Dairesinin 29.11.2018 tarihli ve 2016/4169Esas, 2018/11449 Karar sayılı kararı ile "sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74/1-1. cümlesi uyarınca tayin edilen temel cezada, aynı Kanun'un 74/1-2. cümlesi uyarınca indirim yapılmaması ve teşebbüs aşamasında kalan eylemden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2019 tarihli ve 2019/85 Esas, 2019/290 Karar sayılı kararı ile A. Sanık ... hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2. cümle, TCK'nın 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Sanık Sıktı Erciyas hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2. cümle, TCK 35, 62, 58, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...’ın temyiz nedenleri; verilen cezanın temyizen incelenmesine ilişkindir.

B. Sanık ...’ın temyiz nedenleri; suç tarihinde suça konu alanın sit alanı olmadığına, kazı yapmadıklarına, suç işleme kastının olmadığına, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, iddia, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporları bir arada değerlendirildiğinde.

26.02.2014 tarihinde Değirmendere mevkinde ... ve ...'ın balyoz ile taş kırdıklarının kolluk görevlillerinin devriyesi sırasında tespit edildiği, Kayseri Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünden alınan 24.04.2014 tarihli ve 761 sayılı yazıdan ve bilirkişi raporundan bahse konu alanın sit dışında kaldığı, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil kaydının bulunmadığının anlaşıldığı,

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 25/11/2013 tarihli ve 2013/15844-Esas, 2013/26743-Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere sanıkların sit alanı içerisinde yer almayan ve 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı özelliği arz etmeyen suça konu taşınmazda araziye fiziki müdahalede bulunarak kazı yapmaları karşısında sanıkların sübuta eren eylemlerinin 2863 sayılı Kanun'un 74/1-2. cümlesine temas eden suçu oluşturduğu anlaşılmış ve maddi olay bu şekilde kabul edilmiş,

her ne kadar sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçlamaları kabul etmemişler ise de sanıkların merak nedeni ile taşı kırdıkları yönündeki savunmalarının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve suçtan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirildiğinden itibar edilmeyerek sanıkların cezalandırılmaları cihetine gidilmiş, suç tarihinden sonra suça konu olan bölgede yapılan araştırmalar sonucunda 18.06.2014 tarihinde Kayseri Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun kararında ... köyü,

Değirmendere mevkinde sit dışında bulunan kaya oyma mekanlarının 2863 sayılı Kanun kapsamına giren özellikler taşıdığından Bölge Kurulu Müdürlüğünce tescil işlemlerinin başlatılmasına karar verilmiş ise de; suç tarihinde davaya konu olan yerin sit alanı olarak ilan edilmemiş olması ve teknik bilirkişinin raporunda yüzeyde yaptığı araştırmada kazı yapılan alanda herhangi bir kültür varlığı kalıntısına rastlamadığını belirtmiş olması dikkate alınarak sanıklar hakkında aleyhe değerlendirme yapmanın mümkün olmadığı gözetilerek sanıkların cezaları 2863 sayılı Yasanın 74/1. maddesinin 2. cümlesi gereğince indirim yapıldığı,

ayrıca sanıkların daha önceden bir bölümü kırılmış olan kaya parçasını kırmaya çalışırken ve kaya parçasının toprakla birleştiği noktayı kazmaya çalışırken kolluk kuvvetlerince yakalandığı dosya içerisinde kazının derinliğine ilişkin bir tespit bulunmamakla birlikte olay yeri fotoğraflarında kültür varlığı bulmak için yeterli delile ulaşılamadığının görüldüğü anlaşılmakla sanıklar hakkında teşebbüs hükümleri uygulanarak hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Suça konu alanın 2863 sayılı Kanun'un 6. maddesi kapsamında korunması gerekli yerlerden olmasına rağmen sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'un 74/1-2. cümle gereğince indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,