Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2019/3178 K.2019/10813

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece, sanığın bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasından asli kusuru ile sorumluluğu olduğu kabul edildiği halde hükümde sehven kanun maddesinin TCK’nın 89/1 yerine TCK'nın 89/4 olarak gösterilmesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesinin ''suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez'' şeklindeki hükmüne ve 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilmesine rağmen sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mahkemece, sanığın bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasından asli kusuru ile sorumluluğu olduğu kabul edildiği halde hükümde sehven kanun maddesinin TCK’nın 89/1 yerine TCK'nın 89/4. olarak gösterilmesi,