Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10040 K.2023/2685

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.12.2015 tarihli ve 2015/246 Esas, 2015/1884 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.10.2020 tarihli, 2016/101791 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Her ne kadar sanıklar hakkında şüpheli bir durum oluşmuş ise de, bu şüphenin somut ve kesin delillerle desteklenmediği, sanıkların mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak, somut delilin dosyada mevcut olmadığı ve 'şüpheden sanık yararlanır' evrensel ilkesi de göz önüne alınarak sanıkların üzerine yüklenen 'izinsiz olarak define araştırmak' suçunu işledikleri sabit görülmemiş ve sanıkların ayrı ayrı beraatlerine dair hüküm kurulmuştur."

2. Olay günü Şeyh Salih Türbesi'nde kazı yapan şahısların olduğu ihbarı üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetleri tarafından sanık ...'in yakalandığı, sanığın kolluk beyanında, kendisini polis olarak tanıtan sanık ...'ın 50 TL karşılığında kazı yapmasını istediğini, sanık ...'ın beraberindeki iki kişi ile birlikte türbeye gittiklerini, türbede bulunan kazma ve kürekle kazı yaptığını, bu sırada yanındaki şahısların olay yerinden ayrıldıklarını, kazı yaptığı sırada bir şahsın kendisini gördüğünü beyan ettiği, kolluk kuvvetleri tarafından diğer sanıklar Hasan ve Adnan'a telefon vasıtasıyla ulaşıldığı, sanıkların aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmedikleri anlaşılmıştır.

3. Tanık ...'ın hazırlık beyanında, türbede bulunduğu sırada toprak atıldığını görmesi üzerine çukurun içine baktığında bir şahıs gördüğünü ve kolluğa haber verdiğini, şahsın olay yerinden kaçmadığını ifade ettiği, duruşmada alınan beyanında ise kollukta verdiği ifadesini tekrar ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Olay günü sanık ...'ın olay yerinde yakalanmadığı, dosya kapsamında sanığın izinsiz kazı yaptığına ilişkin bir delilin bulunmadığı ve sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat hükmü tesis edilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden 1. Sanık ...'ın, kolluk kuvvetleri tarafından alınan 15.05.2014 tarihli ilk ifadesi ile tanık ...'ın anlatımlarının birbiriyle uyumlu olduğu, tanığın, çukurun içinde gördüğü şahsın olay yerinden kaçmadığını, daha sonra jandarmanın olay yerine geldiğini beyan etmesi karşısında sanığın izinsiz kazı yapmak suçundan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesi ile beraat hükmü tesis edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık ...'ın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 06.02.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR