Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10213 K.2024/2826

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; fazla ceza verildiğine, hapis cezasının paraya çevrilmesi gerektiğine ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi; bilinçli taksir şartları oluşmasına rağmen uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 16:10'da sanık ...'in sevk ve idaresindeki Toyota marka aracı içerisindeki 2 yolcu ile birlikte Delice'den Sungurlu istikametine seyir halinde iken D-190 karayolunun 930.

Metresine geldiğinde aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek şeridinden sağa bankete geçerek yoldan çıkmış otluk alana girip 5 metre gidip 4 metre de toprak alanda sürüklendikten sonra tarla kenarında bulunan 1 metre genişliğindeki toprak su arkına aracının ön kısmı ile çarptıktan sonra hareketine devam ederek sol yan üzere takla atıp yine sol arka kısmı üzerine düştükten sonra bir takla daha atıp, dört lastiği üzerine düşerek 15 metrelik hareketini tamamlayarak Sungurlu istikametine yola çapraz kalacak şekilde yoldan 4 metre aşağıda, durması neticesinde araçta yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü olayda;

sanık ...'in sevk ve idaresindeki... plakalı aracının hızını, kullandığı aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun getirdiği şartlara uydurmamak kusurunu işleyerek direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve tam kusurlu olduğu kabul edilmiş olmakla, TCK'nın 85/1. maddesi gereğince sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı,failin güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün birinci bendinde yer alan "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,