Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10442 K.2024/941

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 52/2, 52/4 ve 53/1, 58. maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 1. Verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Davaya konu alanın 40 yıl önce babası tarafından yapıldığına, koruma ve gözetim dışında eylemi olmadığına,

3.Arazide bulunan barakanın herhangi bir zararı olmadığına,

4.Yapılan barakanın bina vasfında olmadığına,

5.Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması şartlarının oluştuğu halde mahkemece uygulanmadığına,

6. Diğer temyiz nedenlerine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık savunması, dosya kapsamında mevcut tüm tutanaklar ve bilirkişi raporları dikkate alındığında sanığın doğal sit alanında kalan taşınmaza izinsiz inşai müdahalede bulunmak suretiyle arazide bulunan bitki örtüsüne zarar verdiği ve fiziki müdahalede bulunduğu sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

Konya Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 01.07.1992 gün ve 1368 sayılı kararı ile I. Derece doğal sit alanı olarak tescil edilen arazi üzerinde sanığın 40 - 50 yıl önce yapılmış barakayı kullandığı ve barakanın yanına üzeri saçtan samanlık yaptığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Mahkemece 04.12.2015 tarihinde keşif yapılmış, keşif akabinde alınan ziraat bilirkişi raporunda suça konu alanda herhangi bir tarımsal faaliyetin olmadığı, üzerinde samanlık bulunduğu belirtilmiş, 08.12.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda suça konu alanın Akşehir Gölü Doğal Sit Alanı sınırları içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Konya Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 01.07.1992 gün ve 1368 sayılı kararı ile I. Derece doğal sit alanı olarak tescil edilen arazi üzerinde sanığın 40 - 50 yıl önce yapılmış barakayı kullandığı ve barakanın yanına üzeri saçtan samanlık yaptığının tespit edilmesi üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kamu davası açıldığı, sanık hakkında daha önceden Çay Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/315 Esas, 2014/210 Karar, Çay Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/274 Esas 2014/221 Karar ve Çay Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2019/57 Esas 2023/115 Karar sayılı dosyaları ile de yargılama yapıldığı anlaşılmakla;

Öncelikle dava konusu yerde mahallinde fen ve inşaat bilirkişisi refakatinde keşif icrası ile gerekirse davanın tarafı olmayan kişilerden sorulmak suretiyle kolluk marifetiyle de araştırma yaptırılarak eski tarihli hava fotoğrafları ve kadastro paftası çakıştırılıp, sit alanı içerisine izinsiz olarak yapılan yapıda kullanılan malzemelerin eskiliği, renkteki solmalar ve yıpranma durumu da dikkate alınarak suça konu yapının yapım tarihi ( suç tarihi ) tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilerek ve yapılan fiziki müdahalenin sanık hakkında daha önceden yapılan ve kesinleşen dosyalardaki eylemleri kapsayıp kapsamadığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Çay Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,