Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10834 K.2024/1231

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hükmün ertelenmesine karar verildiğine, re'sen görülecek nedenlere ilişkindir.

Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 17.06.1995 tarih ve 4919 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit, aynı Kurulun 14.02.1996 tarih ve 5576 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanında kalan Loryma Antik Kentindeki Hazineye ait taşınmazda sanık tarafından izin alınmaksızın iki adet ahşap iskele, deniz üzerine ahşap teras ile bir adet yapı yapıldığı ve üzerinin ahşap malzeme ile kaplandığının 21.10.2014 tarihli yapı tatil zaptı ile tespit edilmesi üzerine Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2014 tarihli,

2014/2866 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı, Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/511 Esasına kaydedilen dosyada mahkemece yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan inşaat bilirkişi raporunda, yapılan imalatların 2863 sayılı Kanun kapsamında inşai ve fiziki müdahale olduklarının, (4,50 x 6,20) metre ebatlarındaki yapının 20 yıl önce inşa edildiğinin tespit edildiği,

sanığın savunmasında suça konu yerin Hazineye ait olduğunu, babası Ali İhsan Cankurt tarafından yapıldığını, 20 yıldan beri işlettiklerini beyan ettiği, mahkemece işbu dava dosyası ile Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/104 Esas sayılı dava dosyası arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğu değerlendirilerek davaların birleştirilmesine karar verildiği,

incelemeye esas 2015/104 Esas sayılı dosyada mevcut müze müdürlüğü görevlileri tarafından 16.08.2006 tarihinde mahallinde yapılan incelemeler sonunda hazırlanan raporda, Kaleönü Mevkiinde Ali Baba Lokanta adıyla bir işletmenin faaliyet gösterdiğinin, lokanta önünde ahşap iskele, deniz kenarına gölgelik bulunduğunun ve gölgeliğin ahşap iskeletinin eternit ile kapatıldığının, ayrıca mutfak ve tuvaletin bulunduğu çatısı kiremit örtülü bir binanın da mevcut olduğunun belirtildiği,

dosya kapsamında mevcut 12.04.2013 tarihli tutanakta ise Ali Baba Restaurant önündeki iskelede sanık tarafından tadilat yapıldığının, izinsiz inşai müdahalelerde bulunulduğunun tespit edildiği, anılan tutanağa istinaden Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2015 tarihli, 2015/406 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açıldığı,

Marmaris 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/511 Esasına kaydedilen dosyada sanığın 08.09.2014 tarihli kolluk beyanında (L) şeklindeki iskeleyi 2 yıl önce kendisinin yaptırdığını, diğer müdahalelerin ise 10-15 yıl önce yaptırıldığını, keşif sırasında ve duruşmada alınan savunmalarında da suça konu yeri Hazineye ecrimisil ödeyerek kullandığını, yeni yaptırdığı bir şey olmadığını, sadece çürüyen iskele tahtalarını değiştirdiğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, 1. derece arkeolojik ve 1. derece doğal sit alanında kalan taşınmaz üzerine sanık tarafından daha önceden mevcut iskeleden farklı olarak ikinci bir iskele yapıldığı sabit görülerek sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair hüküm tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "22.07.2013" şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanık müdafinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,