Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/10787 K.2023/3437

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 10.11.2020 tarihli, 2016/200828 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü "Sanık ...'in diğer sanıklarla beraber kazı eylemini gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmiştir."

2. Olay günü saat 13.19'da kolluk kuvvetlerini arayan şikayetçi ...'in kendisine ait samanlık içerisinde kardeşi ... tarafından kazı yapıldığını bildirmesi üzerine ihbara konu yere giden jandarma görevlilerinin kazı mahallinde kimsenin olmadığını, 5 metre derinliğinde kazı çukuru bulunduğunu, kazı çukurunun etrafında kazma kürek vb olmadığını tespit ettikleri, olay yerinden 12 adet sigara izmariti ile 2 adet iş eldiveni ele geçirildiği,

yapılan çalışmalarda suça konu yerin şikayetçi...ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ... tarafından ortak kullanıldığının, kazının uzun zaman önce yapılmış olduğunun tespit edildiği, şikayetçi...ile yapılan ilk mülakatta, ... isimli şahsın kendisine samanlığın sanık ... tarafından kazıldığını, sanık ...'ya kazı sırasında sanık ... ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ...'ın yardım ettiğini söylediğini ifade ettiği anlaşılmıştır.

3. Sanık ... aşamalardaki savunmalarında, sanık ... ile şikayetçi Mehmet'in dayıları olduğunu, dayılarına ait olan suça konu yere uzun zamandır gitmediğini, dayıları ile bir husumetinin bulunmadığını, kazı yapmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık ...'ın kolluk beyanında, 1-2 yıl kadar önce davaya konu kazıyı sanık ... ile birlikte yaptıklarını, sanık ...'ya kazı yaparken yardım ettiğini, kazı sırasında yanlarında başka kimsenin bulunmadığını beyan etmiştir. Sanık ... duruşmada alınan savunmasında ise kendisinin kazı yapmadığını ifade etmiştir.

5. Tanık ... duruşmada alınan beyanında, olayla ilgili bilgisinin bulunmadığını, suça konu yerin kazıldığını görünce şikayetçi Mehmet'e haber verdiğini beyan etmiştir.

GEREKÇE

A. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "17.12.2015" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

B. Kolluk kuvvetlerine yapılan ihbar ve dosya kapsamında mevcut tutanakların içerikleri, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıkların savunmaları, tanık beyanları, sanık ...'ın atılı suçlamayı kabul etmemesi hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, mahkemece, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçesi ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

C. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2015/494 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,