Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11008 K.2023/2669

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/280 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 01.11.2020 tarihli ve 2016/194040 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; 1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Sanığın cezalandırılması gerektiğine,

3.Diğer temyiz sebeplerine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1."Sanığın savunması, katılan kurum vekilinin beyanları, keşif, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında her ne kadar 2863 sayılı kanuna muhalefet suçunu işlediği gerekçesi ile kamu davası açılmış ise de, mahkememizce mahallinde yapılan keşifte sanığın takmış olduğu ahşap kapıyı söktüğü ve sanığın savunmasında bu taşınmaza başka kişilerin sahiplenmek istediğini ve dava konusu yere alkol ve tiner kullanan çocukların girmesine engel olmak için kapıyı taktırdığını, keşifte yapılan incelemede sanığın burayı kullanabilecek durumda olmadığının görüldüğü tüm dosya kapsamından sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediği anlaşıldığından sanığın beraatine dair aşağıdaki gibi karar verilmiştir." denilmektedir.

2. Sanık savunmasında;"Ben daha önce savcılıkta beyanda bulunmuştum. Bu beyanımın içeriği doğrudur. Dava konusu yer bana 2012 yılında babamdan kalmıştır. Tapulu yerimizdir. Başkaları buraya zeytin ağacı dikerek sahiplenmek istemektedirler. Buraya ahşap kapıyı ben yaptım. Çünkü tinerciler, baliciler buraya girmektedir. Çok eskiden burası bizim evimizdi. Depremde yıkıldı. Ben hiç bir yeri tahrip etmedim. Eğreti ahşap kapıyı oraya ben koydum. Ancak hiç bir yere zarar vermedim. Kapıyı da şu anda söktüm. Suçsuzum, beraatime karar verilsin. " demiştir.

3. Mahallinde 06.11.2015 tarihinde keşif icra edilmiş olup, mahkemece, suça konu yerin antik mezar kalıntısı olduğu, etrafında kapı vs bulunmadığının gözlemlendiği anlaşılmıştır.

4. Keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporunda; dava konusu yerin III. derece arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı, antik mezar niteliğinde olduğu, antik mezarda herhangi bir fiziki müdahaleye rastlanmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. ... vekilinin, 11/01/2016 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.11.2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15.07.2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19.10.2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan,

Kültür ve Turizm Bakanlığının suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 237 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

2. Dava konusu III. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki, tescilli antik mezar yapısında, izinsiz olarak ahşap kapı yapıldığı ve etrafının teraslama yapıldığından bahisle açılan kamu davası kapsamında, sanığın savunmasında, mezarlığa tinercilerin girmesini engellemek için kapı yaptığını, herhangi bir zarar vermediğini ve kapıyı kaldırdığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporu ile, keşif tarihi itibariyle antik mezarda herhangi bir fiziki müdahale bulunmadığının tespit edildiği,

bilirkişi raporuna ekli fotoğrafların incelenmesinde mezarın etrafındaki eşyaların da kaldırılmış olduğunun görüldüğü, bu hali ile sanığın suç kastı ile hareket etmediği anlaşıldığından, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/280 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,