Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11026 K.2024/3429

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 50/1-4, 52/1-4 maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sonuç cezanın adli para cezası olması sebebiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması ve uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama maddelerine yer verilmemesinin hukuka aykırı olduğundan bahisle bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; özel bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki otomobiliyle, gündüz vakti, meskun mahalde, dik aşağı doğru eğimli, çift yönlü, asfalt kaplama sokakta seyrederken, olay mahalli olan üç yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, sola dönüş yaptığı sırada, aracının ön orta kısımlarıyla, kaplamanın orta kısmında oturmakta olan 2007 doğumlu ...'e çarparak, yaklaşık 20 metre sürüklemesiyle, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece 08.12.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu esas alınarak, asli kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesine göre hükmedilen cezanın 2 yılın altında hapis cezası yahut doğrudan verilen adli para cezası olması durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanabileceği, somut olayda cezanın 2 yıl 6 aydan çevrili para cezası olduğu gözetildiğinde anılan hükümlerinin uygulanmamasında hukuka aykırı bir durum görülmediğinden bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesine uyulmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bakırköy 21. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3. maddesinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,