Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11362 K.2023/3912

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/110 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 22.11.2020 tarihli, 2016/229036 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"Dava konusu taşınmazda 2863 sayılı yasa kapsamına aykırı olarak yapıldığı tespit edilen değişikliklerin sanığın bu taşınmazı kiralamadan önce yapılmış olan değişiklikler olduğu, bu durumun Fatih Belediyesi Başkanlığının 24.09.2014 tarih 642 karar no'lu Encümen kararı ile tespit edildiği, sanık tarafından dava konusu taşınmazda yapılmış değişikliklerin 2863 sayılı yasanın 9. maddesi kapsamında esaslı onarım kapsamına girmediği, yasada ruhsat gerektirmeyen müdahaleler kapsamında kaldığı böylelikle sanığın üzerine yüklenen suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraatine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir."

2. ... isimli şahıs tarafından Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kuruluna sunulan 27.12.2013 tarihli dilekçe ile eski eser kapsamındaki binanın içinde ve dış cephesinde izinsiz olarak çalışma yapıldığı, binanın tek kat vitrini varken yıkılarak iki kata çevrildiği,

içerisindeki asma katın yıkıldığı belirtilerek gerekli denetimlerin yapılmasının talep edilmesi üzerine Kurul görevlileri tarafından yerinde yapılan incelemeler sonunda düzenlenen 03.02.2014 tarihli raporda, şikayete konu taşınmazın Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 10.07.1981 tarih ve 13018 sayılı kararı ile korunması gerekli II. grup sivil mimarlık örneği olarak tescil edilip, İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12.07.1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile tescilli kentsel ve tarihi sit alanında kaldığı, yapının cephe ve plan özellikleri olarak Kurul onaylı projesine uygun olmadığı,

Fevzipaşa Caddesi üzerinden girişi bulunan dükkân bölümünde cephenin bütünüyle cam malzemeyle vitrin şeklinde düzenlenip, siyah font üzerine beyaz yazıyla tabela düzenlemesi, iç mekanda aydınlatma, zemin, tavan ve duvarlarda sıva ve boya uygulamaları yapıldığının, asma kat döşemesinin cepheden geriye doğru çekildiğinin tespit edildiği, anılan rapora istinaden İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 19.02.2014 tarih ve 2352 sayılı kararı ile taşınmazda izinsiz onarım ve cephe yenileme çalışmalarını yapanlar hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

3. Fatih Belediye Başkanlığı görevlileri tarafından tanzim edilen 15.07.2014 tarihli yapı tatil zaptında, kademeli katta terasın kapatılmış olduğu, ara kat tabliyelerinin bir kısmının kırıldığı, tüm katlarda merdiven vb değişiklikler yapılarak kat planlarının değişikliğe uğradığı, bina ön cephesinin kısmen, arka cephesinde tüm katlarda pencere ve kapı detaylarının değişikliği uğradığı, tüm bu çalışmaların evvelce yapılmış olduğu tespit edilmiştir.

4. Yapı tatil zaptı ile tespit edilen müdahalelere ilişkin olarak hakkında dava açılan taşınmaz kiracısı sanık ... aşamalardaki savunmalarında, taşınmazı 2014 yılı ocak ayında gelinlik dükkânı açmak için sözleşmeyle kiraladığını, önceki iş yerine ait tabelayı söktüğünü, kendi iş yerine ait tabelayı taktığını, caddeye bakan vitrin camları kırık olduğu için değiştirdiğini, bunun dışında dükkân içerisinde hiçbir değişiklik yapmadığını, binanın kültür varlığı kapsamında olduğunu bilmediğini, taşınmaz sahibinin bu konuda kendisini bilgilendirmediğini, değişiklik için izin alınması gerektiğini bilmediğini beyan etmiştir.

5. Taşınmaz maliki Turgut Kınsun kolluk beyanında işyerini 2014 yılı ocak ayında sanığa kiraladığını, sanığın, binanın ön cephesinde mevcut olan tabelayı sökerek kendi tabelasını taktığını, binanın içinde ya da dışında tadilat yaptığına dair bir bilgisinin olmadığını ifade etmiştir.

6. Mahkemece icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan 15.03.2016 havale tarihli bilirkişi raporunda, yerinde yapılan tespitte yapının başka bir kuruma (Ziraat Yatırım Bankası) kiralandığı, dava konusu işlemlere ilişkin bir iz kalmadığının görüldüğü, dosya kapsamında mevcut projeler ve ilgili Kurul kararları birlikte değerlendirildiğinde, cephe vitrinlerinin değiştirilmesi dışındaki müdahalelerin taşınmazın sanık tarafından kiralanmasından önce yapıldıkları, cephe vitrinlerinin değiştirilmesine dair eylemin esaslı onarım kapsamında kalmadığı, ruhsat gerektirmeyen müdahale olduğu belirlenmiştir.

GEREKÇE

1. Suça konu taşınmaza ilişkin olarak sanık ... ile taşınmaz maliki Turgut Kınsun arasında yapılan kira sözleşmesinin onaylı bir örneği dosya arasına alınarak, sözleşmede binanın tescilli olduğu ya da sit alanında kaldığına dair bir ifadenin yer alıp almadığı, ayrıca Turgut Kınsun'un tanık olarak beyanı tespit edilip, sanığın, taşınmazın tescilli olduğunu ya da sit alanında kaldığını bilip bilmediği hususu belirlendikten sonra hukuki durumunun takdir veya tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "15.07.2014" şeklinde gösterilmesi, isabetsiz bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.03.2016 tarihli ve 2015/110 Esas, 2016/157 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,