Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11752 K.2024/4611

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafinin temyiz sebebi; kusur tespitine, mücbir sebeple kazanın gerçekleştiğine, sanığın kusur ve kabahati olmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, keşif yapılmamasına, tayin edilen cezaya, TCK 50.maddesinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi veya en azından lehe hükümlerin uygulanmasına, kararın açıkça yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'in temyiz sebebi; beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, savunma hakkının kısıtlandığına, tayin edilen cezaya, şartları oluştuğu halde hakkında erteleme veya paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkindir.

C. O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz sebebi

"... Sanıklar hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan açılan kamu davasında 2 yıl 6 ay hapis cezasına, 61. Madde gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedildiği, yasal sınırları aştığından dolayı erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığı,

1-) 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi uyarınca uygulama yapılırken temel cezanın yıl olması nedeniyle sonradan yapılacak artırım ve indirimler üzerinden hesaplanacak cezasının da yıl kapsamında kalanlar yıl olarak belirlenerek hüküm kurulması gerektiği halde, 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine sonuç cezanın 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi, 2-) Sanık ...'in 1938 doğumlu olup suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirmiş olduğu,

TCK 51. Maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 65 yaşını doldurmuş sanık hakkındaki 3 yıla kadar hapis cezalarının ertelenebileceği halde sabıkası bulunmayan sanık hakkında şartları oluşmadığı gerekçesi ile erteleme kararı verilmemesi usul ve kanuna aykırıdır..." gerekçelerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'in ...

Mahallesi No:53 adresinde ikametinin olduğu, olay günü şiddetli rüzgarın etkisiyle sanık ...'in 3 katlı ikametinin çatısının yerinden çıkarak havalandığı ve olay yerinden geçmekte olan içerisinde ölen ...'ın bulunduğu traktörün üzerine düşmesi sonucu ölümüne neden olduğu, sanık ...'in alınan ifadesinde yaklaşık 1 yıl önce sanık ...'a 3 katlı ikametinin çatısını yaptırdığı olayda;

mahkemece hükme esas alınan 14.05.2015 tarihli bilirkişi heyet raporuna göre, çatı inşaatında herhangi bir projeye dayalı olmadan ve inşaatla ilgili gerekli izinleri almadan, herhangi bir eğitim ve belgeye sahip olmayan kişilere çatıyı yaptıran bina sahibi sanık ...'in olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun, inşaatı yapılan çatı işini alarak 25 yıllık tecrübeli inşaatçı olduğunu ifade eden ancak herhangi bir eğitimi ve belgesi bulunmayan, hiçbir projeye bağlı olmadan kendi insiyatifini kullanarak hatalı,

mühendislik proje ve ilkelerine aykırı çatı inşaatı yapan sanık ...'un olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilmiş olup, Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ile sanık ...'in ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1.Sanıklar hakkında tayin edilen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sırasında, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezasının yerine, 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2. 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca erteleme için öngörülen ceza miktarına ilişkin sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıl olup, suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitirdiği anlaşılan 1938 doğumlu sanık ... hakkında, “Şartları oluşmadığından” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3.5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanıklar hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre;

sabıkası bulunmayan ve dosyaya yansıyan olumsuz davranışlarının bulunmaması ve iyi hali nedeniyle cezasında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan sanıklar hakkında, "Katılanların şikayetlerinin devam ediyor olması ve zararlarının giderildiğine dair dosyaya yansımış bir delilin bulunmaması sebebiyle" şeklindeki yetersiz gerekçe ile, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4.Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendindeki "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

5.Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, vekalet ücretinin sanıklar tarafından eşit şekilde ödenmesine, yargılama giderinin ise, her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle, Orhangazi 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı, sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,