Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/11812 K.2024/4659

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4.maddeleri uyarınca 14.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafi temyiz isteminin; dosya kapsamında alınan raporlar arasında çelişki bulunduğuna, kazada sanık frene basmadığını söylemekte olup olay yerinde de fren izine ilişkin tespit bulunmadığı, sanığa ait aracın eski model olması sebebiyle aldığı darbe ve aracın hemen duramaması nedeniyle yüksek hızda gittiğine ilişkin somut delil ve tespit olmadığı, sanığın kusursuz olup hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. 14.12.2014 günü saat 16.10 sıralarında meskun mahal içerisinde, gündüz vakti, havanın açık ve yol yüzeyinin kuru olduğu, yolun bir gidiş ve bir gelişten ibaret bölünmemiş çift yönlü yol olduğu, kavşak yakını olan noktada, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 09 D ... plakalı otomobille ...

Caddesi üzerinde sağ şeridi takiben seyirle olay yerine geldiğinde aracının sağ ön köşe kısmı ile, kendisi ile aynı yönde ve sağ ilerisinde giderken ...

Mahallesi tarafına gitmek için sola doğru dönüşle önüne çıkan müşteki sürücü ...'un sevk ve idaresindeki 48 K ... plakalı motosikletin sol yan kısımlarının çarpışması sonucu söz konusu motosiklette yolcu olarak bulunan ...' un öldüğü ölümü ve motosiklet sürücüsü ...'un yaralanması ile sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde, kaza tespit tutanağında; sanık sürücüsünün kusursuz olduğunun belirtildiği, soruşturma aşamasında alınan keşfe binaen alınan 12.01.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre;sanık sürücü ...'in yönetimindeki 09 D ... plaka sayılı otomobille seyir halinde ilen yola gereken dikkat ve önemi vermediği,

kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığı, seyrine göre yolun sağından ana yola çıkış yapan motosikleti zamanında fark edecek meskun mahal sınırları içinde hızını azaltabilme imkanı varken hızını azaltarak kavşağa yaklaşmadığı, meskun mahal şartlarının üzerinde hızlı olduğundan 2918 sayılı KTK' nın 52/1-a maddesi uyarınca ikinci derecede tali kusurlu olduğu, soruşturma aşamasında alınan 05.03.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Daire Başkanlığının adli raporuna göre;

sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde, çift yönlü yolu takiben seyredip, olay mahalline geldiğinde, mevcut verilerden anlaşılmakla, hızını ve sürüşünü mahal şartlarına göre ayarlamayıp, ön ilerisinde, yolun sağında, kendisi ile aynı istikamette seyretmekte iken sola, önüne doğrultu değiştiren sürücü ...'un kullandığı motosiklete, uyarıda bulunmadan önlemsizce çarpması ve 67 metre sürüklemesi sonucu meydana gelen olayda, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareketi ile 2918 sayılı KTK'nın 52/b maddesi gereğince tali kusurlu olduğu,

30.12.2015 tarihli İstanbul Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığı'nın adli raporuna göre; sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobille, kavşak yakını olmasına rağmen, çarpışma ile birlikte aracında meydana gelen hasar ve son durduğu mesafeden de anlaşıldığı gibi, yüksek hızda seyretmiş olup tali kusurlu olduğu mütalaa edilmiş, Yerel mahkemece adli tıp kurumlarından alınan raporların hükme esas alınması için yeterli olduğu kanaatine varılarak sanığın meydana gelen trafik kazasında tali kusuru ile bir kişinin ölümü ve bir kişinin yaralanması suçunu işlediği kabul edilerek,

sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 705 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 14.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,