Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12015 K.2024/5402

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; Sanık ... ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar ... ile ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, 50/4-1,52/2-4. maddeleri uyarınca 14.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'nin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine ve hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna, ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede. Ordu İli, ... İlçesi, ...

Mahallesi, ... mevkinde sanık ... tarafından satın alınmış olan dikili kavak ağaçlarının kesim işleminin yapıldığı olay günü saat 11.20 sıralarında , sanık ...'ın elindeki motorlu testere ile kestiği, sanık ... ile ...'un ise ağacın düşme yönüne müdahale etmek için ip bağlayarak ağacı yatırmaya çalıştıkları esnada 23 metre uzunluğundaki kavak ağacının ...'un üzerine devrilmesi neticesinde ...'un öldüğü olayda, hükme esas alınan A sınıfı iş güvenliği uzmanı tarafından tanzim edilen 12.04.2016 tarihli bilirkişi raporunda; sanık ...'nin satın aldığı ağacı kestirmek için ehil kişilerle çalışma yapmasının gerekmesi,

ağacı devirme kertiği açılmadan, kesim işlemi yapılmadan önce ağacın dalların dahil devrileceği yeri belirleyip, bu alana kesme işini yapan hariç başkasının girmesine izin vermemesi gerekmesi ancak bunları yerine getirmemesi nedeniyle %40 oranında kusurlu olduğu, sanık ...'ın ağaç kesiminin mala ve cana zarar vermeyecek şekilde dikkatli ve özenli olması ile kopma keşişini yaptığı sırada ağacın dallı dahil düşeceği alanı hesaplayarak bu alanın tamamen boşaltılmasını kesimi isteyen kişiden talep edip, uyarısını yapmasının gerekmesi nedeniyle %30 oranında kusurlu olduğu,

ölenin ise yaşlı olması sebebiyle tehlike anında kaçmasının veya algılamasının güç olacağını hesaba katarak işe başlamadan yardım işini tamamlayıp, kesim alanını terk etmesi gerekirken bu hususlara riayet etmemesi sebebiyle %30 oranında kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece kusurlu kabul edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafii ile sanık ...'nin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.10.2020 tarihli ve 2017/12-833 Esas, 2020/415 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı Kanunun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı" ile (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik''gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık ... müdafii ile sanık ...'nin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün 1.fıkrasındaki ''failin kastının yoğunluğu ve suç saiki ''ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün isteme aykırı olarak oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,