Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12093 K.2024/4892

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiisinin temyiz isteminin; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, müvekkilinin kusurunun bulunmadığı, maktulün kazada tam kusurlu olduğu, müvekkiline fazla ceza verildiği, müvekkilinin müsnet suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli delilin bulunmadığı, beraatine karar verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda mahkumiyet kararı verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteminin; kusura ilişkin alınan raporların doğru olmadığı, çelişkilerin bulunduğu, çelişkilerin giderilmesi için yeniden kusura ilişkin bilirkişi raporunun alınmasının gerektiği, sanığın kusurunun daha fazla olduğu, maktulün kazada kusurunun bulunmadığı, sanığa alt sınırdan ceza verilmesinin ve paraya çevrilmesinin hakkaniyete uygun olmadığı, sanığa daha fazla ceza verilmesinin gerektiği, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

05.04.2014 günü saat 20:10 sıralarında gece vakti, meskun mahalde, bölünmemiş iki yönlü, asfalt kuru düz ve eğimli yolda, üç yönlü T kavşakta sanık sürücü ...’in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobili ile ... caddesi üzerinde Arnavutköy istikametine seyir halinde iken kaza mahalli olan öztürk caddesi kavşağını geçtiği esnada aracının sol ön köşe, çamurluk, sol ön cam kısımları ile; seyir istikametine göre sol tarafından karşıdan karşıya geçmek için kaplamaya giren yaya ...'e çarpması neticesi ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kaza tespit tutanağında;

sürücü ...'in 2918 sayılı KTK'nın 52/1-b.maddesinde "araçların hızlarını aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak" kuralını ihlal ettiği belirtilmiş, keşfe binaen trafik bilirkişisinden alınan 23.06.2014 tarihli rapora göre; sanık sürücü ...'in normal seyri sırasında olay mahalline geldiğinde, seyir istikametine göre yolun solundan yolcu indiren otobüsün arkasından görüşe kapalı olan mahalden aniden kontrolsüz şekilde kaplamaya giriş yapan yayaya çarptığı olayda atfı kabil kusuru olmadığının belirtildiği,

Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinden alınan 06.01.2015 tarihli rapora göre; sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobili ile mahal şartlarını dikkate alıp hızını azaltarak kontrollü ve tedbirli seyretmediği olayda dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı ile gerçekleşen kazada tali kusurlu olduğunun mütalaa edildiği, İTÜ öğretim üyelerinden oluşturulan 3 kişilik bilirkişi heyetinden alınan kusur raporuna göre; sanık sürücü ...'in yönetimindeki otomobille gerektiği şekilde yavaş ve dikkatli gitmediği,

tedbiriz, dikkatsiz ve gereğinden süratli bir şekilde aracını kullandığı dolayısıyla kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu belirlenmiş, Yerel Mahkemece keşfe binaen alınan bilirkişi raporunda sanığın kusursuz olduğuna ilişkin tespite itibar edilmemiş, diğer raporlarda belirtildiği üzere sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 13.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 4 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 1 yıl 8 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine. TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,