Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12283 K.2024/1238

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 67/1, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.12.2020 tarihli, 2016/293313 sayılı ve ret görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık savunması, katılan vekili beyanı, doğum sabıka kaydı, TİB'in cevabı yazısı, müzenin cevabı yazısı, bilirkişi mütealası ve tüm dosya birlikte değerlendirildiğinde, sanığın savunma kapsamından da anlaşılacağı üzere, evinin yukarı tarafında bulunan gölet söz konusu olduğu, kanalında da kendi köylerinden geçtiği ve arazisini temizlerken suça konu sikkeleri bulduğu yönünde herhangi bir tereddüt olmadığı,

sanık yine her ne kadar savunmasında bildirimle ilgili olarak yetkili şahıslar ile telefon görüşmesi yaptığını ifade etmiş ise de, mahkemece celp edilen yukarıda bahsi geçen yazı ve kayıt kapsamı dikkate alındığında sanığın bu yöndeki savunmasını destekleyen herhangi bir bilgiye ve kayda ulaşılamadığı dikkate alındığında sübut bulan eyleme itibariyle sanığın mahkumiyeti cihetine gidildiği, sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin önceki ilam kapsamı dikkate alındığında geçmişi ve şahsi durumu değerlendirildiğinde, ileride suç işlemekten çekineceğine dair mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından,

5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/6-b bendinde belirtilen koşulun oluşmamış olması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Hüküm yokluğunda verilen sanığa gerekçeli kararın 16.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, bir haftalık yasal temyiz süresinin son gününün hafta sonuna denk gelmesi sebebiyle temyiz süresinin son gününün 25.04.2016 tarihi olduğu, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede de sanığın temyiz dilekçesinin 25.04.2016 tarihinde işleme konulduğu, bu hali ile sanığın temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki "ret" isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadığı, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde olup olmadığı tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeyerek, davanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü uzmanları tarafından düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle hüküm tesisi,

Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu mahkeme hakiminin takdirinde olup, ancak uygulanması halinde failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi sebepler göz önünde bulundurularak, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği gözetilmeksizin, "Başkaca teşdid ve tahfif hükmünün uygulanmasına takdiren yer olmadığına, " şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmaması,

Dava konusu eserlerin, 2863 sayılı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğü'ne teslimine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,