Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12289 K.2024/1812

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74. maddesine aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

2.Sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 67. maddesi aykırılık suçundan, aynı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Müşteki vekilinin temyiz nedenleri; sanığın 2863 sayılı Kanun’un 74/1. maddesine muhalefet ederek suç işlediğinin sabit olmasına rağmen eksik inceleme ile bu suç yönünden beraat kararı verildiğine, sanık hakkında mahkumiyet hükmü verilmiş olmasına rağmen kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanık hakkında izinsiz kazı yapmak ve bulduğu tarihi eserleri satışa arz ettiği iddiası ile kamu davası açıldığı, sanığın kendi evinde ve annesinin evinde yapılan aramada 13 adet eser ve kazma kürek bulunduğu, bilirkişi raporuna göre eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığının belirtildiği, sanığın evinde her ne kadar dedektör bulunmuş olsa da, evde bulunan tarihi eserlere bulunan dedektörle izinsiz kazı yapılarak ulaşıldığının kesin ve mahkumiyete yeter delille sabit olmadığı, sanığın atılı eylemi kabul etmediği,

gelen ihbarda da somut olarak kazı yapıldığının belirtilmediği gerekçeleri ile atılı izinsiz kazı yapmak suçundan beraatine, sanığın 2863 sayılı Kanuna tabi kültür varlıklarını bilerek kasten bulundurduğu ve kabul ettiği anlaşılmakla üzerine atılı 2863 sayılı Kanunun 67/2. maddesine muhalefet suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV.GEREKÇE VE KARAR

Mahkemece ... adına, duruşma gün ve saatini bildirir davetiyenin 06.04.2016 tarihinde tebliğ edildiği, Kültür ve Turizm Bakanlığı adına ...

İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü vekilinin, 20.04.2016 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunduğu, halde, adı geçen kurumun katılan olarak kabulüne yönelik bir karar verilmediği anlaşılmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/11/2006 tarihli, 2006/2-249-247 sayılı, 15/07/2008 tarihli, 2008/9-95-195 sayılı ve 19/10/2010 tarihli, 2010/9-149-105 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp karara bağlanmayan katılma isteklerinin, temyiz incelemesi sırasında herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını gerektirmiyorsa, karara bağlanması mümkün olduğundan,

Kültür ve Turizm Bakanlığının suçtan zarar görmesi ve bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasına gerek bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca, açılan davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

A. Sanık hakkında izinsiz kazı yapmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık hakkında kültür varlığı ticareti yapmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Katılan vekilinin temyiz talebinin katılan kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemesine yönelik olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyizi açısından vekalet ücretine hasren inceleme yapılmıştır.

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasına “Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu 1.800 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine” cümlesinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün Tebliğname 'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,