Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12313 K.2024/2238

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2.cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2014 tarihli ve 2014/73 Esas, 2014/158 Karar sayılı kararının 26.03.2014 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 21.08.2015 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 125/4. maddesinde tanımlanan alenen hakaret suçunu işlediği ve Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 08.03.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli ve 2016/238 Esas, 2016/583 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmış olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.12.2020 tarihli, 2016/318122 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eylemin suç olduğunu bilmediğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, olay günü sanığın temyiz dışı sanık ile birlikte, yakalandığı belirtilen duvar civarında meraklarından dolayı kazı yaptıklarını belirterek üzerine atılı suçu tevil yollu olarak ikrar ettiği, sanığın savunması, olay yeri tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, sel nedeniyle ortaya çıkan duvar altında tarihi eser veya define bulunabileceği düşüncesi ile kazı yaptığı gerekçesiyle cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesinde hükümden önce, hazır bulunan sanığa son sözün verilmesi gerektiği düzenlenmesine rağmen, 24.05.2016 tarihli duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,