Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/12490 K.2021/6886

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosya kapsamına göre, isimtescil.net üzerinden kaydı yapılıp, ... isimli elektronik posta hesabı ile sanık ... adına alındığı belirlenen “Mitranimoris” adlı internet sitesinde, mağdur ...’in özel hayatına ilişkin görüntülerin yayımlanması ve mağdurun dolandırıcı olduğuna dair paylaşımlarda bulunulması nedeniyle sanığın görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davaları açıldığı olayda;

Mağdurun. “Sanığın patronu ...'nu tanırım, avukatımın yaptığı araştırmada sanığın adıma site oluşturarak benim dolandırıcı olduğumdan bahisle yazı ve özel hayatıma ait görüntüleri yayınladığını tespit ettik, sanığın patronu kredi talebinde bulunmuştu, şartları gerçekleşmediğinden bu talep reddedilince böyle bir yola başvurduğunu değerlendiriyorum...” şeklindeki beyanı ve kovuşturma evresinde düzenlenen 24.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda;

sanık ...’den sitenin suç tarihi itibariyle ftp klasörleri istenilip, isimtescil.net firmasından da, bahsi geçen siteye verdiği hosting hizmet süreleri, name server, dns kayıtları ve bunların değiştirilme/yönlendirilme tarihleri ile ftp’ye girişlere dair yapılan işlem tipi, tarih, ip bazlı log bilgileri sorularak, dosya kapsamındaki delillere eklenmesinin uygun olacağının belirtilmesi karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla; 24.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen belgeler sanıktan ve isimtescil.net firmasından temin edilip, ek bilirkişi raporu alınması, mağdurun beyanında ismi geçen ve iddia olunan suç tarihinde sanığın işvereni olduğu söylenen ... isimli kişinin tanık olarak beyanı alınıp, ... isimli kişi ile mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunup bulunmadığının araştırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek, iddia ve savunmanın doğruluk derecesi açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak CMK’nın 223/2-e madde, fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

TCK'nın 6/1-g madde, fıkra ve bendinde ceza kanunlarının uygulanmasında, basın ve yayın yolu ile deyiminden; her türlü yazılı, görsel, işitsel ve elektronik kitle iletişim aracıyla yapılan yayınların anlaşılacağı belirtilmiş olup, sanık ...’in, mağdur ...’e ait özel görüntüleri ve mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide eden ibareleri, 31.05.2011 tarihine kadar, “Mitranimoris” adlı internet sitesinde yayımlayarak,

üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve TCK’nın 125/2. madde ve fıkrasındaki hakaret suçlarını işlediğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında, suç tarihinden sonra, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasında yer alan.

“31/12/2011 tarihine kadar, basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenmiş olup; temel şekli itibarıyla adlî para cezasını ya da üst sınırı beş yıldan fazla olmayan hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı; a) Soruşturma evresinde, 04/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 171'inci maddesindeki şartlar aranmaksızın kamu davasının açılmasının ertelenmesine, b) Kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine, c) Kesinleşmiş olan mahkûmiyet hükmünün infazının ertelenmesine,

karar verilir.” hükmü gereğince, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,