Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/1744 K.2024/1803

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında, İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.07.2018 tarihli ve 2016/273 Esas, 2018/397 Karar sayılı ilamıyla; aynı suçtan İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/89 esas sayılı dosyasında yargılama yapılarak dosyanın 22/09/2014 tarih ve 2014/329 sayılı kararı ile karara bağlandığı, İstanbul C.

Başsavcılığının 26/04/2016 tarih ve 2016/19337 esas sayılı iddianamesi ile açılan bu davanın mükerrer olduğu gerekçesi ile CMK 223/7 maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş, kararı katılan vekilinin istinaf etmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile "...

Dosya içine bir örneği alınan İstanbul 12 Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/89 esas sayılı davasına konu İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 16/02/2010 tarih 2010/4236 esas sayılı iddianameye göre, İstanbul 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 12/07/1995 tarihli, 6848 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve tarihi sit alanı içerisinde bulunan Fatih ilçesi Mimar Kemallettin Mahallesi 189 pafta,

621 ada parsel 5-6-7-8-9-10-11-12-13-15 parsel sayılı gayrimenkulde bulunan ve Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulunun 05/03/1960 tarih ve 1291 sayılı kararı ile Ragıp Paşa Kütüphanesi adı altında korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen taşınmaz üzerindeki sanığa ait 5 parsel de bulunan dükkanda duvarların tahrip edildiği, cephesinin tarihi dokuya uymayan malzeme ile kaplandığı ve bu şekilde sanığın 2863 sayılı kanununa muhalefet ettiğinin iddia edildiği,

Bu dava ile ilgili yargılama sonucunda İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/89 esas 2014/329 karar sayılı 22/09/2014 tarihli kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, dolayısı ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının incelemeye konu dava ile ilgili düzenlediği 26/04/2016 tarih 2016/19337 esas sayılı iddianamesine konu eylem ile İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 16/02/2010 tarih 2010/4236 esas sayılı iddianamesine konu eylemin aynı mahiyette olmadığı anlaşılmıştır. Zira İstanbul 55 Asliye Ceza Mahkemesinin incelemeye konu 2016/273 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında düzenlenen bilirkişiler heyet raporunda her iki dosyaya konu yerin aynı olduğu, ancak iddianamelere konu edilen suçların aynı olmadığı da tespit edilmiştir.

Yargılamanın devamında yeniden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda düzenlenen 07/06/2018 havale tarihli bilirkişiler heyet raporunda önceki bilirkişi heyetinin görüşüne aykırı bir tespit yapılmadığı gibi, bodrum kat eklenmesi eyleminin inşai müdahale kapsamında kaldığı, ancak yapıldığı zamanın tespiti için duvar betonlarından numune alınarak laboratuvar tahlili gerektiği yönünde görüş bildilmiştir.

...

CMK 223/7 madde ve fıkrası kapsamında aynı sanık hakkında aynı fiil nedeni ile verilmiş bir hüküm veya açılmış bir davanın varlığından söz edilemeyeceği, bu durumda mahkemenin yargılamaya devam ederek bilirkişi raporlarındaki tespitler doğrultusunda bir suçun var olup olmadığının, suç oluşmuş ise suç tarihinin belirlenmesi ve esasa dair bir karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi",

Gerekçeleriyle, CMK'nın 280/1-d 289 maddeleri gereğince hükmün bozulmasına kesin olarak 29.05.2019 tarihinde karar verilmiş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde İstanbul 55.Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2019 tarihli ve 2019/402 Esas, 2019/803 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52 ve 5271 sayılı CMK'nın 231 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, karara karşı katılan vekilinin itirazı üzerine açıklanması geri bırakılan hüküm 30.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

Sanık müdafiinin 08.11.2019 tarihli dilekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 29/05/2019 tarihli ve 2018/4030 Esas, 2019/1659 Karar sayılı bozma ilamına karşı temyiz isteminde bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince bozma kararlarının CMK 286/1 maddesi hükmü gereğince kesin nitelikte olduğu, 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 29 maddesi ile değişen CMK 286 maddesinde de bu hususta yeni bir düzenleme yapılmadığı dolayısı ile verilen hükümler yönünden temyiz yasa yolunun açık olmadığı,

gerekçeleriyle temyiz talebinin CMK 296/1 maddesi uyarınca reddine dair 14.11.2019 tarihinde ek karar verilmiş, ek kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan onanma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 282 nci maddesinde yapılan değişikliğin tüm suçları kapsaması gerektiğine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 29/05/2019 tarihli bozmaya mütedair kararının bozularak, ilk derece mahkemesinin kamu davasının reddine ilişkin hükmünün onanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamındaki mevcut bilgi ve belgelere göre sanık hakkında ilk olarak 10.07.2014 tarihinde izinsiz olarak bodrum kat açtığına dair ihbarda bulunulduğu dikkate alındığında gerekçeli karar başlığında "10.07.2014" olan suç tarihinin "28.01.2015" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286/1 inci maddesinde yer alan "Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebileceğine" dair düzenleme karşısında Bölge Adliye Mahkemesince verilen bozma kararının kesin olması nedeniyle temyizinin mümkün olmaması yine aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

“... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarihli ve 2018/4030 Esas 2019/1659 Karar sayılı ek kararında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca , İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,