KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/2393 E., 2022/376 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Ocak 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının redddine,ancak;
Olay tarihinde gündüz vakti, saat 10:20 sıralarında sanık yönetimindeki çekici ve çekiciye bağlı yarı römork ile yerleşim yerinde, eğimsiz, düz, kuru, asfalt tek yönlü yolda seyrederken kavşağa geldiğinde dönmek üzere sağa manevra yaptığı sırada, arkasından sağ şeritte seyretmekte olan resmi polis motosikleti ile çarpışması sonucu motosiklet sürücüsü polis memurunun öldüğü olayda; kaza tespit tutanağında "aracın sinyallerinin(sağa sola dönme sinyal ışıkları) elektrik bağlantısı olmadığından çalışmadığı,lastiklerinin trafiğe elverişli olmadığı,
aracın muayenesinin olmadığı" tespitleri yer almakta olup, tanık Muharrem Köleoğlu'nun 24.11.2014 tarihli keşifte yer alan beyanında " .... yolun sağ şeridinde seyrettiği, sağından sonradan öğrendiği olayda ölenin kullandığı motosikletin geçtiği, tıra doğru yaklaşınca ve tırların da genellikle buradan sağa dönüş yaptığını bildiği için hem motosikleti hem tır şoförünü olası bir kazaya karşı uyarmak için kornaya bastığı, bu esnada tırın zaten sağa dönüş sinyalini verdiği...” yönündeki beyanları da dikkate alındığında,
kaza tespit tutanağını düzenleyen görevlilerin tanık olarak beyanları alınarak sanığın sağa dönüş manevrası yapmadan önce sinyal verip vermediğinin tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/2393, K. 2022/376, 18 Ocak 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama