Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2434 K.2021/8833

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay günü gündüz saat 08.30 sıralarında yönetimindeki otomobil ile yerleşim yerinde, 10,5 metre genişliğinde, eğimsiz, virajlı, kuru yüzeyli asfalt yolda seyri sırasında, kavşağa geldiğinde, seyir yönüne göre yolun sağından orta refüje doğru, kavşak başına yakın vaziyette geçmekte ve yolu tamamlamak üzere olan yayaya aracının ön sol kısımlarıyla çarpması sonucu, yayanın ölümüne asli kusurlu olarak sebebiyet vermiş olmakla; sanığın kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden bir miktar uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" ve (f) bendinden yer alan “kastın ağırlığı” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,