Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/2687 K.2021/9131

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanığın idaresindeki otomobili ile gündüz vakti saat 14.46 sıralarında meskun mahal içinde yer alan 70 km/saat hız limiti bulunan tek yönlü yolda seyri sırasında gidiş istikametine göre solundan orta refüj üzerinden yola giren ve karşıdan karşıya geçmek isteyen yayaya, yaya geçidi üzerinde otomobilin ön kısmı ile çarptığı, daha sonra sağ tarafına doğru kontrolsüz manevra yapması nedeniyle kaldırıma çıkarak aracının ön kısmı ile aydınlatma direğine çarptığı, devamında yolun sağında park halinde bulunan kamyonete çarpması şeklinde gerçekleşen ve yayanın öldüğü olayda,

Ankara Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen 13/04/2016 tarihli raporda, sevk ve idaresindeki otomobil ile hızını yaklaştığı yaya geçidi mahal şartlarına uygun olarak ayarlamayan, yaya geçidine uygun hızla yaklaşmayan sanığın asli kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, kusura, 1 yıl süreyle ehliyetin geri alınmasının kanuna aykırı olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak; Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragraflarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nun 50/4 maddesinde belirtilen hususları da nazara alındığında sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu,

suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin (1). fıkrası a), 52/3 maddeleri uyarınca 910 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine. TCK'nın 52. maddesinin (1). ve (2). fıkralarına göre takdiren bir gün karşılığı olarak belirlenen 20,00 TL ile