Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3637 K.2022/95

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki çekici tır ve yarı römork ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 30 km olduğu, iki yönlü, asfalt kaplama cadde üzerinde gündüz vakti seyri sırasında olay mahallinde bulunan oto lastik tamiri yapan dükkan önüne geri geri manevra yapmak suretiyle yanaşarak daha düzgün park etmek için öne doğru ilerlediği esnada seyir istikametine göre sağından gelerek karşıdan karşıya geçmek üzere kaplamaya girmiş bulunan yaya ...'e, aracının sağ ön tekeri ile çarparak üzerinden geçmesi sonucu sanığın asli kusuru ile yaya ...'in ölümüne sebebiyet verdiği olayda; mahkumiyet hükmünün gerekçesinin dosya kapsamıyla uyumlu ve yeterli olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğuna yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur raporunun olayın oluş şekline uygun düşmediğine bilinçli taksir koşullarının bulunmadığına ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay günü cadde üzerinde yer alan dükkan önüne park etmek üzere geri-ileri manevra yapan sanık sürücünün, olay yeri basit krokisinde yer alan tasvir ve kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporlarında sanığa ait aracın sağ ön tekerinin maktule çarptığının belirtilmesi karşısında, yaya ...'e, geri manevrası esnasında değil sonrasında daha iyi park etmek amacı ile ileri doğru manevrası esnasında çarptığı anlaşıldığından, bilinçli taksirle hareket etmeyen sanık hakkında, koşulları oluşmadığı gözetilmeksizin TCK’nın 22/3. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi;