KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2020/3696 E., 2022/2468 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1.a, 52/4, 53/6, 63.maddeleri gereğince
Karar Metni
360 kelime·2 dk okuma
mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "19/07/2014" yazılması gerekirken, " 26/08/2014 " olarak yazılmış olması, mahallinde düzeltilmesi mümkün bir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Olay günü saat 15:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyoneti ile meskun mahalde, bölünmüş asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiği esnada aracının sağ ön kısmıyla; park halindeki bir kamyonetin arka kısmına çarpması ve çarpmanın etkisi ile kamyonetin yanında yaya olarak bulunan park halindeki kamyonetin sürücüsü ...'a çarpması sonucu ölümüne neden olduğu, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 31/07/2015 tarihli raporuna göre, kazanın meydana gelmesinde sanığın tamamen kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, eksik incelemeye, kusur tespitine; katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün dördüncü paragrafının çıkarılarak, yerine “Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu, kişilik özellikleri dikkate alınarak TCK'nın 50/4-1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.
TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/3696, K. 2022/2468, 30 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama