Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/3858 K.2023/3949

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.11.2015 tarihli ve 2015/310 Esas, 2015/838 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun'un 70 inci maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 10 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 02.09.2020 tarihli ve 2016/45832 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...’in temyiz isteği; 1-Verilen kararın kanuna aykırı olduğuna,

2-Üzerine atılı suçu işlemediğine,

3-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

B.Sanık ...’in temyiz isteği; 1-Verilen kararın kanuna aykırı olduğuna,

2-Evde bulunan eşyadan haberinin olmadığına,

3-Diğer temyiz nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;

"Mahkemece yapılan açık yargılama neticesinde; sanıklar ... ve ...'in Tokat Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'ne bağlı ekiplerce Turhal ilçesinde yapılan istihbari çalışmalar neticesinde evlerinde tarihi eser olduğu bilgisi üzerine yapılan arama neticesinde ele geçirilen ve 2015/63 sayılı 26.03.2015 tarihli Tokat Valiliği İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü Arkeolog ve Sanat Tarihçisi imzasıyla düzenlenmiş raporda da belirtildiği üzere dava konusu 1 adet bronz yüzük, 1 adet bronz tabut çivisi,

1 adet bronz Doğu Roma sikkesi ve 1 adet gümüş Bizans sikkesinin korunması gereken taşınır kültür varlığı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilen dava konusu eserlerle ilgili olarak sanıklar celp edilerek ifadeleri alınmış ve bu eserlerin çocukları tarafından getirildiği yönünde savunmada bulunmuşlar ancak,

sanık savunmalarının kendilerini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu değerlendirilmiş zira sanıkların yakın bir geçmişte benzer suçtan yargılanmış ve ceza almış olmaları ile bahse konu tarihi eserlerin çocukların oynayabileceği eşyalardan olmadığı ve arama kararına istinaden yapılan aramada işleminde çocukların oyuncaklarının içinde olmadığı,

aksine salonda bilgisayar çekmecesinin içinde saklanmış olduğu hususu da göz önüne alındığnıda sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine mahkememizce tam kanaat getirilmiş, bununla birlikte geçmişleri, sabıka durumları, benzer suçtan yakın bir geçmişte yargılanmış olmaları gibi olumsuz nedenlerle sanıkların yeniden suç işlemeyecekleri yönünde mahkememizde olumlu herhangi bir kanaat oluşmadığından sanıklar hakkında takdiri indirim dışında başkaca lehe bir uygulamanın yapılmasına yer olmadığına kanaat getirilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur. "

B. Sanık ... savunmasında;" Okunan iddianame ve eklerini anladım, benim engelli çocuğum vardır, çocuk dışarda oynarken bu eşyaları bulup getirmiş ve çocuğun oyuncaklarının içerisinden çıktı, bunların evde olduğundan daha önceden haberim yoktu, suç işleme kastım yoktur, öncelikle beraatimi talep ederim, mahkeme aksi kanaatte ise hakkımda lehe olan tüm hükümler uygulansın müştekinin benim hakkımdaki şikayetten vazgeçmesi halinde şikayetten vazgeçmeyi de kabul ediyorum dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

C. Sanık ... savunmasında;" Okunan iddianame ve eklerini anladım, daha önce olayla alakalı soruşturma aşamasında ifade vermiştim oradaki savunmalarımı aynen tekrar ediyorum, evimde bir iki parça eşya bulundu ancak ben onların tarihi eser olduğunu bilmiyordum, kardeşimin engelli çocukları var onlar dışarıda oynarken bulup getirmiş olabilirler, daha önce benzer suçtan yargılandım ancak iki senedir dava konusu eylemleri yapmamaktayım, suç işleme kastım yoktur, öncelikle beraatimi talep ederim, mahkeme aksi kanaatte ise hakkımda lehe olan tüm hükümler uygulansın müştekinin benim hakkımdaki şikayetten vazgeçmesi halinde şikayetten vazgeçmeyi de kabul ediyorum dedi. " şeklinde beyanda bulunmuştur.

IV. GEREKÇE

KOM Şube Müdürlüğü görevlilerince yapılan çalışmalar neticesinde ... ve ...’in ellerinde tarihi eser olduğu bilgisine ulaşılması üzerine, alınan arama ve el koyma kararına istinaden sanıkların evlerinde yapılan aramada; 6 adet obje ele geçirildiği, 26.03.2015 tarihli müze müdürlüğü raporuna göre ele geçirilen objelerden 4 adetinin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olduğu, 2 adet objenin 2863 sayılı Kanun kapsamına girmediğinin bildirilmesi üzerine sanıklar hakkında 2863 sayıl Kanuna muhalefet suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla;

1.Dava konusu eserler üzerinde, üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut durumları itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgisi, tasnif ve tescile tabi, bildirim zorunluluğu olan, yani 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları tespit edilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğünde görevli uzmanlar tarafından hazırlanan rapor hükme esas alınmak suretiyle hüküm tesis edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de; 1.Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken, birden fazla farklı mahkemelere ait mahkumiyet hükmü bulunmasına rağmen bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas alındığı belirtilmeden hüküm kurulması ;

2.Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Artova Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/17 Esas, 2013/72 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 21/07/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74. maddesinin 2. fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suça ilişkin olması ve hükümden sonra,

24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 16. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinin 6. fıkrası gereğinda yapılan değişiklik uyarınca, 21/07/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanununun 74. maddesinin 2. fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen suçun da önödeme kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 7188 sayılı Kanunun 16. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 75. maddesinde belirtilen esas ve usule göre önödeme prosedürü ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre, sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması;

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,13.11.2015 tarihli ve 2015/310 Esas, 2015/838 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik sanıların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,