Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4038 K.2022/3853

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 22/01/2015 günü saat 09.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile meskun mahal içi, bölünmüş, iki şeritli, yedi metre genişliğindeki düz, eğimsiz ve asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde kendisine hitaben yanan yeşil ışığa binaen seyrine devam ettiği esnada seyir istikametine göre yolun sağından, yayalar için yanan kırmızı ışığa rağmen kaplamaya giren yayaya çarpması neticesinde yayanın öldüğü olayda;

Kaza tespit tutanağında: yayanın, karşıdan karşıya geçişlerde trafik işaretlere riayet etmek kuralını ihlal etmiş olduğundan kusurlu olduğu, sanığın ise aracın hızını yol durumuna göre ayarlamak kuralını ihlal etmiş olduğundan kusurlu olduğu belirtildiği,

Adli Tıp İstanbul Trafik İhtisas Dairesi tarafından tanzim edilen 10/09/2015 tarihli raporda: yayanın kendisine hitaben yanan kırmızı ışığa rağmen kaplamaya girerek, gelen aracın hız ve mesafesine dikkat etmeden kaplamaya kontrolsüzce girmesi ve ilk geçiş hakkını minibüs sürücüsüne vermemesi sebebiyle asli kusurlu olduğu, sanığın ise seyir istikametine göre yolun sağından kaplamaya kontrolsüzce giren yaya nedeni ile gerekli fren tedbirini almış olduğundan gerçekleşen kazada atfı kabil kusuru bulunmadığı belirtildiği,

İstanbul Teknik Üniversitesi öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından tanzim edilen 12/02/2016 tarihli raporda: yayanın, ilk geçiş hakkı olan minibüsün geçişi beklemeden kaplamaya girmesi sebebiyle asli ve tam kusurlu olduğu, sanığın ise kusurunun bulunmadığı belirtildiği, hükme esas alınan 10/09/2015 ile 12/02/2016 tarihli bilirkişi raporlarının oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, yerel mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.