Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4164 K.2020/6212

Taksirle öldürme suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 22:20 sıralarında ... sevk ve idaresindeki otomobil ile Gaziantep istikametinden Şanlıurfa istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde, far ışığı altındaki görüş alanını gerektiği şekilde kontrol etmemesi nedeniyle önünde aynı yönde ışık donanımı arızalı olduğu halde seyreden suça sürüklenen çocuk ...’in sevk ve idaresindeki plaka tescilsiz motosikleti fark edemeyip arkadan çarpmasıyla ...'in aracında yolcu olarak bulunan ...’in ölümü ile neticelenen olayda; ...’in arkasına müteveffayı alarak ışık donanımı olmayan motosiklet ile gece karanlığında devlet karayoluna çıkarak can güvenliğini tehlikeye düşürmüş olmakla asli derecede kusurlu olduğu anlaşılmakla;

Suça sürüklenen çocuğa verilen hapis cezasının sonuç olarak 2 yıl 2 ay 20 gün olarak belirlenmesi gerekirken 1 yıl 14 ay 20 gün olarak karara bağlanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,