Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4308 K.2023/5241

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2016 tarihli ve 2015/420 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.09.2020 tarihli, 2016/73332 sayılı ve onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemenin Kabulü

"İddia, sanık savunması, müşteki beyanı, müştekiye ait adli rapor, nüfus ve adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların olay tarihinde hakkında ayrıca soruşturma yürütülen ...'e ait arazide emir ve talimatları doğrultusunda su borularını çıkarma işlemi yaptıkları, her ne kadar işçi olan sanıklar hakkında da 2863 sayılı yasaya muhalefet suçundan da mahkememize kamu davası açılmış ise de;

yargılama aşamasında mahkememiz dosyasıyla bağlantısı olduğu kanaatiyle Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/413 Esas sayılı dosyasının yapılan incelemesinde sanıklar hakkında aynı olay tutanağı ile soruşturma yapıldığı, Salihli Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2015 tarihli kararı ile ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, itiraz üzerine yapılan inceleme sonucu itirazın 29.06.2015 tarihinde reddine karar verildiği, mahkememiz soruşturma dosyasında yapılan incelemede sanıklar hakkında 02.07.2015 tarihinde sanıklar hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

itiraz üzerine yapılan incelemede ise Salihli Sulh Ceza Hakimliğinin 04.08.2015 tarihli kararı ile "suç kastının bulunup bulunmadığı hususunun mahkemece değerlendirilmesi'' gerekçesi ile takipsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, mahkememizin 2015/420 Esas sırası üzerinden yeniden yapılan değerlendirmede sanıkların söz konusu arazide işçi olarak çalıştıkları, izin alması gereken şahsın tarlanın asıl sahibi olduğu, ayrıca söz konusu arazinin niteliğini araştırma yükümlülüklerinin de olmadığı anlaşılmakla ayrı ayrı beraatlerine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur."

2. Olay günü saat 11:00 sıralarında kolluk kuvvetlerine yapılan bir ihbar ile Bintepeler mevkiinde kaçak kazı yapıldığı ihbarında bulunulması üzerine ihbara konu yere giden jandarma personeli tarafından arazide sanık ...'un kullandığı kepçe ile 200 metrelik bir alanda yarım metre derinlikte bulunan boruları kepçe ile çıkarttığının, diğer sanık ...'in de boruları arazi içerisinde yerleştirdiğinin görüldüğü, kazı neticesinde araziden çıkartılan 30 adet 6 metre uzunluğunda boru olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

3. Sanıklar aşamalarda değişmeyen ve birbiriyle uyumlu savunmalarında, Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli, 2015/493 Esas, 2016/345 Karar sayılı ilamı ile hakkında verilen beraat kararı Dairemizin 08.06.2023 tarihli, 2020/11058 Esas, 2023/2077 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen, patronları ...'e ait arazide kendisinin talimatı ile su borularını çıkarttıklarını beyan etmişlerdir.

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar tarafından, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 01.06.1990 tarih ve 1946 (B) sayılı kararı ile belirlenen bir kısmı Bintepeler Örenyeri 1. derece arkeolojik sit alanı bir kısmı ise yine aynı tarih ve sayılı karar ile 3. derece arkeolojik sit alanında kalan arazide kepçe ile su boruları çıkartıldığından bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, çalışma yapılan alanın arkeolojik sit alanı içerisinde kaldığı hususunda sanıkların bilgi sahibi olduğuna ilişkin dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı,

arazide işçi olarak çalışan sanıkların izin almak gibi bir sorumlulukları bulunmadığı gibi, dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendilerinden beklenmeyeceği anlaşılmakla, mahkemece, açıklanan gerekçe ile sanıkların üzerine atılı suçtan beraat hükmü tesis edilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.01.2016 tarihli ve 2015/420 Esas, 2016/5 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,