Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/448 K.2021/5033

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/169 Esas – 2014/310 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyet hükmü kurulduğu ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, hükmün diğer sanıklar tarafından temyizi üzerine mahkumiyet hükmünün davacıya da sirayet ettirilerek bozulduğu, davacının mahkumiyet hükmünün 08.11.2012-04.03.2013 tarihleri arasında 116 gün infazının yapıldığı, bozma üzerine yapılan yargılamada beraatine hükmedildiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 23.800,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın 07.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 3.004,47 TL maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın 07.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede, davacının tutuklu kaldığı sürenin Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/08/2015 tarih 2014/237 Esas, 2014/501 Karar sayılı dosyasında hükmedilen hapis cezasından mahsup edildiğinin anlaşılması karşısında,

bu durum gözetilerek hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir manevi tazminata karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulması üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 3.004,47 TL maddi, 250,00 TL manevi tazminatın 07.11.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.