Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4913 K.2023/2858

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesinin, 01/03/2016 tarihli ve 2015/36 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 19/09/2020 tarihli ve 2016/154975 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Görüşü, Olay günü ...'in motosiklet ile seyir halinde olduğu, motosikletin kazanın meydana geldiği kavşağa yaklaştığında motosiklet sürücüsü müteveffanın seyrine devam ettiği ve kavşaktan geçmekte olan sanığın kullanmış olduğu aracın yan tarafında bulunan kapı kısmına çarptığı, kaza neticesinde müteveffanın yaralandığı ancak tedavi gördüğü hastanede hayatını kaybettiği, belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında, olay günü kavşak içerisinde 35-40 km hız ile ilerlediğini Çelik sokak kesişimini geçtiği esnada motosiklet sürücüsünün aşırı süratli bir şekilde gelerek aracının iki kapısının orta kısmına çarptığını, olayda kendisinin kast veya kusurunun bulunmadığını beyan etti.

3.Katılanlar, sanıktan şikayetçi olup katılma talebinde bulunmakla haklarında katılma kararı verilmiştir.

4.Kaza tespit tutanağında; kaza yerinin yerleşim yeri içinde olduğu, azami hız limitinin 50 km olduğu, gün durumunun gece, yolda aydınlatmanın mevcut bulunduğu, havanın açık, zeminin kuru olduğu, kaza noktasına 10m uzaklıkta motosikletin geldiği yön yoluna uyarı niteliğinde "DUR" trafik işaret levhasının bulunduğu, kazanın oluşumunda ölen sürücü ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 84/h maddesinde ( kavşaklarda geçiş önceliğine uymamak) düzenlenen kuralı ihlal ettiği, diğer sürücü sanık ...'ın ise kural ihlalinin bulunmadığı, görüş ve kanaati belirtilmiştir.

5.Soruşturma aşamasında keşif üzerine düzenlenen 20/12/2014 tarihli tek kişilik bilirkişi raporunda, 2918 sayılı Kanun 52/1-a maddesinde düzenlenen kavşaklara yaklaşırken hızını azaltmamak kuralını ihlal ettiğinden sanık sürücünün tali kusurlu olduğu, aynı kanunun 57/1-a maddesinde düzenlenen kavşaklara yaklaşırken kavşaktaki şartlara uyacak şekilde yavaşlamamak ve geçiş hakkı olan araçlara ilk geçiş hakkını vermemek kuralını ihlal ettiğinden müteveffa ...'in asli kusurlu olduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

6.Kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 27/04/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporunda, sevk ve idaresindeki vasıta ile nizami kurallar dahilinde seyrini sürdürerek olay mahalli kavşağa geldiği sırada seyir yönüne göre sağ taraftan aynı kavşağa giren müteveffa sürücü idaresindeki motosikletle çarpışması ile karıştığı olayda atfı kabil kusurunun bulunmadığı, motosiklet sürücüsünün ise, sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyrini sürdürerek olay mahalline gelmeden evvel, kural gereği, hız azaltarak kavşağa yaklaşması, kavşak başında bulunan “DUR” ikaz levhasını dikkate alarak durması,

kavşak kollarını ... trafiği itibariyle gerektiği şekilde kontrol etmesi, kavşak kollarının “ ... trafiği itibariyle” elverişli olduğundan emin olduktan sonra harekete geçerek kavşağa girerek seyrini sürdürmesi gerekmekte iken bu hususlara riayet etmeyerek dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı seyri ile olayın meydana gelmesine asli derecede kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

7.Kovuşturma aşamasında, raporlar arası çelişkinin ortadan kaldırılması amacı ile, dosyanın tevdii üzerine düzenlenen ODTÜ (Orta Doğu Teknik Üniversitesi) öğretim üyesi makine mühendisi tarafından düzenlenen tek kişilik bilirkişi raporunda, kazanın oluş şeklinden ve motosikletin araca iki kapı arasına çarpmasından dolayı, ... sürücüsü sanık ...'ın kavşağa kontrollü bir şekilde girdiği, ancak motosikletin çok hızlı gelmesinden dolayı kazanın meydana gelmesini önleyemediği anlaşılmakla sanığın kusurunun bulunmadığı, motosiklet sürücüsünün ise kazanın olduğu kavşaktaki "DUR" trafik işaretine riayet etmediği ve geçiş üstünlüğü kurallarına uymadığı nedenleri ile kazanın meydana gelmesinde aslu ve tam kusurlu bulunduğu görüş ve kanaati bildirilmiştir.

8.Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 15/08/2014 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında, kişinin kesin ölüm nedeninin çoklu kemik kırıklarının eşlik ettiği, iç organ yaralanması, iç kanama ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği görüş ve kanaati bildirilmiştir.

9.Sanık ...'a ait güncel adli sicil kayıtları ve nüfus kayıtları, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Katılanlar vekilinin, eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkumiyet yerine beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yargılamanın başından beri alınan savunmalarında ısrarlı ve tutarlı biçimde yüklenen suçlamayı kabul etmeyen ve 21/06/2016 tarihli bilirkişi raporunda olayın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı bildirilen sanık hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun olup, bu yönüyle hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Şarkışla Asliye Ceza Mahkemesi, 01/03/2016 tarihli ve 2015/36 Esas, 2016/58 Karar sayılı kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekilinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,