Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2020/4928 K.2023/2907

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İslahiye Asliye Ceza Mahkemesinin 09.03.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup karar 04.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 17.11.2014 tarihinde 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinde yer alan hakaret suçu ile 5237 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan tehdit suçunu işlemesi üzerine Kahramanmaraş Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli 2015/171 esas, 2015/415 Karar sayılı kararı ile sanığın cezalandırılmasına karar verilmiş karar kesinleşmiştir.

2. İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli 2015/833 Esas 2016/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki hükmün 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanunun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29.09.2020 havale tarihli ve 2016/104051 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan açıklanması geri bırakılan hükmün 5271 sayılı Kanunun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca açıklanmasına esas alınan Kahramanmaraş Asliye Ceza Mahkemesinin 02.07.2015 tarihli 2015/171 esas, 2015/415 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetlerin, 5237 sayılı Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçu ile 5237 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olduğu,

anılan hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı,

yasal değişiklikten önce uzlaştırma kapsamında olan bir suçun uzlaştırma kapsamında olmayan bir suçla birlikte işlenmesi halinde fail hakkında uzlaştırmanın uygulanmasına olanak olmadığı, belirtilen değişiklikten sonra tehdit ve hakaret suçlarının beraberce uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasına tabi olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün açıklanmasına esas alınan ihbara konu hükümdeki hakaret suçuna ilişkin uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilip getirilmediğinin araştırılması, uzlaşma hükümleri yerine getirilmiş ise hükmün açıklanmasında isabetsizlik bulunmayacağı; uzlaşma hükümleri yerine getirilmemiş ise;

karar tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanunun 106 ıncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınması,

tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına 26.06.2009 tarihli 5918 sayılı Kanunun 8 inci maddesiyle eklenen ve 09.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren ''Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz'' hükmü gereğince suç tarihi itibariyle uzlaşma hükümleri uygulanmayan hakaret suçu açısından da, 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik uyarınca uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında,

CMK'nın 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 26 ıncı maddesi ile, ''birlikte'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''aynı mağdura karşı'' ibaresinin eklenmiş olması da göz önünde bulundurulup, 5237 sayılı Kanunun 7/2. madde ve fıkrası uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek,

6763 sayılı Kanunun 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanunun 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İslahiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli 2015/833 Esas 2016/77 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,